Korzystając z naszej witryny, wyrażasz zgodę na korzystanie z plików cookie. Używamy ich w celu poprawy jakości z tej strony, specjalnie dla Ciebie, pomagają nam zrozumieć Twoje potrzeby (pomagają nam zbierać statystyki), pomóc naszym partnerom dostarczyć odpowiednią zawartość wyświetlaną na naszej stronie internetowej. Aby dowiedzieć się więcej na temat plików cookie kliknij tutaj .

cookies
noimage

Zamek w Caernarfon

Pośród mnogości zabytkowych i godnych uwagi walijskich zamków, najbardziej godnym zainteresowania jest Zamek w Caernarfon, który miał szansę odgrywać wiodącą rolę w epoce podboju przez Anglię walijskich ziem. Ta potężna cytadela, otoczona sześciokątnymi basztami, została wzniesiona przez Edwarda I jeszcze pod koniec 13 stulecia i na przestrzeni całego swego istnienia nie zmieniła swego surowego oblicza. Bogata historia warowni, która dostąpiła zaszczytnego tytułu najstarszej, najbardziej niedostępnej i najbardziej monumentalnej walijskiej budowli, ściśle wiąże się z historią brytyjskich monarchów. Nawet w 20 wieku obiekt ten nie utracił na znaczeniu dla rodziny królewskiej – za jego murami już dwukrotnie odbyła się ceremonia inwestytury księcia Walii, tytułu, który wiele wieków temu po raz pierwszy został obwieszczony właśnie w murach twierdzy w Caernarfon.

Historia Zamku w Caernarfon

Rzymski fort Segontium, mający pełne prawo do uważania się za poprzednika Zamku w Caernarfon, pojawił się nad brzegiem rzeki Saint w latach 60 n.e., kiedy to rzymska armia usunęła z ziem środkowej i północnej Walii celtyckie plemiona Ordowików. Początkowo fort ulokowany w pobliżu cieśniny Menai był wybudowany z drzewa, lecz z biegiem lat stopniowo przeobrażał się w kamienną twierdzę, która mieściła w sobie garnizon składający się z 1000 żołnierzy. Castrum Segontium stał na szlaku wiodącym do Chester, gdzie też znajdował się równie potężny rzymski fort przeznaczony dla całego legionu. Wraz z zakończeniem się epoki antyku nad brzegami rzeki Saint ponownie osiedliły się okoliczne plemiona, będące w późniejszym czasie założycielami Królestwa Gwynedd.

Po normandzkim podboju Anglii na ziemiach tych pojawili się normandzcy rycerze, z którymi wiąże się budowa drewnianego zamku. Zgodnie z normandzką tradycją, umocniony zamek miał znajdować się na wzniesieniu, а dodatkową ochronę zapewniał mu potężny, rozciągający się wokół niego ostrokół. Pod koniec 11 wieku w Walii wybuchło potężne powstanie zorganizowane przez jej mieszkańców i skierowane przeciwko normandzkim zdobywcom. W wyniku tego twierdza ponownie na wiele dziesięcioleci przeszła w ręce władców Gwynedd. W 1282 roku w trakcie kolejnego, skierowanego również przeciwko Normanom powstania, zginął ostatni władca niepodległej Walii Llewelyn Ostatni, w związku z czym Walia w bardzo szybkim tempie została zdobyta przez angielskiego króla Edwarda I. Od tego właśnie momentu odliczana jest historia obecnego Zamku w Caernarfon, który wraz z szeregiem innych warowni powstał na rozkaz Edwarda I w celu umocnienia angielskich wpływów w Walii. (więcej)

Co można zobaczyć?

Pomimo całkowitego braku wnętrz, a w zasadzie jakichkolwiek pomieszczeń wewnętrznych, Zamek w Caernarfon cieszy się ogromną popularnością wśród turystów. Dla miłośników brytyjskich tradycji twierdza ta znana jest jako miejsce, w którym w latach 1911 i 1969 odbywała się ceremonia nadania tytułu księcia Walii dziedzicom brytyjskiego tronu. Ponadto, przy zamku tym działa muzeum dysponujące ekspozycjami poświęconymi historii istnienia batalionu Królewskich Fizylierów Walijskich, jednej z najstarszych formacji wojskowych armii brytyjskiej. W niektórych zamkowych basztach co jakiś czas prezentowane są wystawy czasowe poświęcone w głównej mierze sztuce i twórczości.

Majestatyczna architektura twierdzy w Caernarfon nawet obecnie daje możliwość dokonania oceny potęgi i rozmachu z jakim rodziła się ta niedostępna cytadela. Od pozostałych zamków wzniesionych w epoce Edwarda I, Caernarfon odróżnia się formą baszt. Sześciograniaste wieże zamku, w odróżnieniu od zwykłych okrągłych, przypominały w owym czasie słynne umocnienia krzyżowców w Konstantynopolu. Po dzień dzisiejszy zachwyca swymi rozmiarami Orla Wieża, najwyższa baszta znajdująca się w zachodniej części zamku, przyozdobiona trzema niedużymi wieżyczkami. Niegdyś ich szczyty wieńczyły rzeźby orłów symbolizujących potęgę władzy. W południowej części dolnego dziedzińca zamku zachował się fundament Wielkiego Holu, paradnego pomieszczenia przeznaczonego pod uroczyste przyjęcia i święta.

Zamek w Caernarfon można zwiedzać:

marzec-czerwiec, wrzesień-październik – od godziny 09:30 do 17:00;
lipiec-sierpień – od godziny 09:30 do 18:00;
listopad-luty – od godziny 10:00 do 16:00 (poniedziałek-sobota), od godziny 11:00 do 16:00 (niedziela).