Korzystając z naszej witryny, wyrażasz zgodę na korzystanie z plików cookie. Używamy ich w celu poprawy jakości z tej strony, specjalnie dla Ciebie, pomagają nam zrozumieć Twoje potrzeby (pomagają nam zbierać statystyki), pomóc naszym partnerom dostarczyć odpowiednią zawartość wyświetlaną na naszej stronie internetowej. Aby dowiedzieć się więcej na temat plików cookie kliknij tutaj .

cookies
noimage

Historia Zamku Sumeg

Za poprzedników zamku Sümeg uważane są niewielkie fortyfikacje istniejące już w 9-10 wieku, położone na krańcach Bakony. W okresie panowania króla Stefana Świętego po ziemiach chrześcijańskich Węgier rozciągały się proste i bezpieczne drogi wiodące kupców i pielgrzymów wędrujących z Zachodniej Europy do Konstantynopola czy też Palestyny. Drewniany fort umiejscowiony na wysokim wzgórzu, w rezultacie przekształcony w zamek Sümeg, wzniesiono w miejscu przecięcia się kilku szlaków handlowych, dlatego też w pobliżu owej budowli w bardzo szybkim tempie zaczęło powstawać miasto.

Ważną rolę zarówno w historii zamku jak i rozwoju miasteczka Sümeg odegrał najazd mongolski, po którym to król Bela IV nakazał umocnić wszystkie istniejące już wtedy twierdze. W latach 1260 w zamku rozpoczęły się prace złożone z kilku etapów, obejmujące trzy podstawowe części terytorium: obiekty zewnętrzne, wewnętrzne podwórze oraz cytadelę. Na początku 14 stulecia zamek Sümeg został przekazany biskupowi Vesprém, po czym miasto to stało się jednym z centrów obszernych biskupich posiadłości. W 15 stuleciu w zamku odbywały się prace mające na celu poszerzenie, wzmocnienie oraz ulepszanie terenu, których szczególnie gwałtowny rozwój nastąpił zarówno w okresie panowania biskupa Matthiasa, ulubieńca króla Władysława I, jak i za rządów biskupa Alberta Vetési, który odebrał wykształcenie w Wiedniu i Rzymie. W okresie sprawowania władzy przez arcybiskupa Jana Vitéz, wychowawcę przyszłego króla Matthiasa Hunyadi, zamek Sümeg został otoczony wysokim murem obejmującym część płaskowyżu znajdującego się przed zamkiem, w wyniku czego powstało ogromne wewnętrzne podwórze. Wzniesiono wtedy również Południową wieżę znajdującą się nad bramą wjazdową, w późniejszym czasie zwieńczoną krenelażem.

Po zwycięstwie Imperium Osmańskiego nad Węgrami w bitwie pod Mohaczem w 1526 roku, zamek Sümeg zaczął odgrywać ważną rolę w obronie ziem Zadunajskich. Po zdobyciu przez Osmanów Vesprém, w 1552 roku do zamku przeniesiono rezydencję tamtejszych biskupów, zamieszkujących tu przez prawie dwa wieki. Liczne próby zajęcia zamku przez Turków kończyły się niepowodzeniem – Sümeg był nieubłagalnie jedyną węgierską twierdzą nie dającą się pokonać w okresie tureckiego jarzma. W połowie 17 stulecia z rozkazu biskupa György Széchényi rezydencja biskupów została przebudowana na styl barokowy.

W 1664 roku przed klasztorem Świętego Gotarda miała miejsce bitwa, w trakcie której cofające się tureckie wojsko zbliżyło się do miasta Sümeg, obległo i podpaliło zamek. Odbudowa obiektów zamkowych, zniszczonych w wyniku pożaru, nastąpiła po wypędzeniu Turków w czasach panowania biskupa Stefana Shennei, herb którego zachował się nad jednym z wejść do zamku. W czasach wojny o niepodległość Węgier pod dowództwem Franciszka Rakoczego obrona zamku dobrowolnie przeszła na stronę powstańców, a sam zamek zaczął spełniać funkcje sztabu Kuruców zadunajskich.

Po klęsce ruchu narodowo-wyzwoleńczego w 1713 roku władze austriackie wydały nakaz zburzenia wszystkich węgierskich warowni stanowiących ognisko powstania. Niedostępne dotąd mury zamku Sümeg również zostały wysadzone, po czym obiekt ten na długi czas opustoszał. Dopiero w latach 60 20 wieku rozpoczęły się w nim prace i badania archeologiczne mające na celu odbudowanie tego wspaniałego pomnika architektury. Niestety z powodu braku środków finansowych odbudowa trwała wiele lat. Kilka lat temu z inicjatywy Węgierskiego Towarzystwa Ochrony Zabytków ogłoszono konkurs, zwycięzca którego miał otrzymać stanowisko dozorcy zamku Sümeg z częściowym prawem własności. Jednakże nieodzownym warunkiem konkursu, zniechęcającym jak widać wielu pretendentów, było dokonanie prac renowacyjnych zniszczonej twierdzy. Nie przestraszył się tego jednak Imre Papp, który przy wsparciu rodziny i krewnych podjął się odbudowy zamku zakończonej ogromnym sukcesem.