Korzystając z naszej witryny, wyrażasz zgodę na korzystanie z plików cookie. Używamy ich w celu poprawy jakości z tej strony, specjalnie dla Ciebie, pomagają nam zrozumieć Twoje potrzeby (pomagają nam zbierać statystyki), pomóc naszym partnerom dostarczyć odpowiednią zawartość wyświetlaną na naszej stronie internetowej. Aby dowiedzieć się więcej na temat plików cookie kliknij tutaj .

cookies
noimage
10 Ocena z 1 użytkownik

Zamek w Złoczowie

Zamek w Złoczowie - ta wspaniała historyczna własność Lwowszczyzny, na przestrzeni wielu lat swego istnienia prezentowała różne oblicza, zmieniając swe przeznaczenie w zależności od woli jej gospodarza – od potężnej twierdzy i luksusowej królewskiej rezydencji, do ponurych wojskowych koszar i mrocznego lochu. Jak i inne zamki będące częścią turystycznego szlaku o nazwie «Złota Podkowa Lwowszczyzny», złoczowska twierdza również nierozerwalnie powiązana jest z historią magnackiego rodu Sobieskich, za czasów którego zarówno miasto jak i sam zamek przeżyły epokę rozkwitu. Wyraźny ślad w architekturze zamku pozostawiła po sobie królewska para – Jan III Sobieski i jego ukochana małżonka Maria Kazimiera. To właśnie specjalnie dla niej na terytorium kamiennej cytadeli powstał wytworny Pałac Chiński.

Historia Zamku w Złoczowie

Źródeł historycznych dotyczących Zamku w Złoczowie należy szukać w tych odległych wczesnośredniowiecznych czasach, kiedy to na wzgórzu Kupyna istniało już umocnione słowiańskie grodzisko Radeče. Wzmianki na temat tej drewnianej osady z wałami i ostrokołem, pojawiają się w latopisach datowanych na koniec 12 wieku. Jednakże, po upływie kilku dziesięcioleci gród Radeče wraz ze wszystkimi swymi umocnieniami został doszczętnie zniszczony przez tatarsko-mongolską ordę. Bliska lokalizacja ważnych szlaków handlowych oraz szybko rozwijające się księstwo miasta Lwów doprowadziło do tego, iż w miejscu spalonego wcześniej grodu ponownie powstała osada. W dokumentach historycznych z 1423 roku osada ta pojawia się pod nazwą Złoczew, i powiązana jest ze zmianą właścicieli: wojewoda podolski z rodu Kerdeev przekazał Złoczew w ręce Jana Mężyka z Dąbrowy. W połowie 15 wieku Złoczew rozpoczyna istnienie w charakterze stołowej posiadłości, dochody z której zaopatrywały tron królewski.

Od tego czasu Złoczów pomyślnie rozwija się, co pociąga za sobą konieczność budowy zamku z umocnieniami miejskimi w celu ochrony ludności przed najazdami tatarskimi. W 15-16 wieku właścicielami twierdzy byli starostowie miejscy z rodu Siemieńskich, а także poznański kasztelan Andrzej Górka. Po uzyskaniu przez miasto w 1523 roku prawa magdeburskiego, rozwój cechów rzemieślniczych i związków handlowych nabiera mocy. Jednakże, prawdziwy rozkwit Złoczowa następuje dopiero pod koniec 16 wieku, kiedy to Marek Sobieski kupuje od spadkobierców Andrzeja Górki tak zwany «klucz złoczowski», do którego oprócz miasta zalicza się także ponad 50 wsi. Sobiescy przez niemal półtora stulecia władali Złoczowem, a za ich czasów w mieście pojawiło się wiele nowych budynków, w tym i nowy zamek – prawdziwa cytadela z czterema bastionami obłożonymi ciosanym kamieniem. Budowa zamku rozpoczęła się w 1634 roku, za czasów Jakuba Sobieskiego, który zajmował ważne stanowiska państwowe, słynął z mądrości politycznej i odwagi wojennej, jako że brał udział we wszystkich bitwach Rzeczpospolitej tej epoki. (więcej)

Co można zobaczyć?

Twierdza w Złoczowie, pomimo wielu trudności, które spadły na nią na przestrzeni ostatnich stuleci jej istnienia, prezentuje dziś sobą dobrze zachowaną budowlę obronną typu «palazzo in fortezzа». Do dnia dzisiejszego ocalały wały i bastiony, które ochraniały niegdyś renesansowy zamkowy zespół – Duży Pałac oraz Pałac Chiński. Do obiektów obronnych zalicza się także zwodzony most i rawelin, aczkolwiek nie są to już autentyczne budowle, а jedynie obecna rekonstrukcja. Korpus zamkowej Wieży Nadbramnej zmienił swoje oblicze w 19 wieku, kiedy to władze austriackie przystosowywały zamek do ulokowania w nim garnizonu. W 1995 roku na terytorium twierdzy otwarto kaplicę w imię pamięci o ofiarach, tragicznie zmarłych za murami lochów NKWD w latach 1939-41.

W roku 2000, z niegdysiejszego rowu obronnego znajdującego się w okolicach wsi Nowosiółki, do zamku zostały dostarczone gigantyczne, kilkutonowe kamienie, na czołowej stronie których zostały wybite zagadkowe napisy. Miłośnicy tajemniczych legend już przypisują tym kamieniom związek z zakonem Templariuszy, zamek których jakoby istniał w okolicach Nowosiółek wiele wieków temu. Specjalnie dla tych, którzy cenią sobie precyzyjne fakty historyczne otwarto ekspozycje w Dużym Pałacu, gdzie można dowiedzieć się wielu ciekawych rzeczy na temat różnych okresów istnienia zamku, jego właścicieli oraz historii złoczowskich ziem. W kilku pałacowych salach przedstawiono ponad pięćset eksponatów, do których zaliczają się rzadkie obrazy, zabytkowe meble, kolekcja porcelany, rzeźby, broń, trofea myśliwskie oraz wiele innych.

W wytwornym budynku Pałacu Chińskiego – dwukondygnacyjnej rotundzie zwieńczonej spiczastym dachem – mieszczą się eksponaty Muzeum Kultur Wschodnich. Można tu natrafić na wiele zadziwiających eksponatów odzwierciedlających kulturę i tradycje zamierzchłego Egiptu, Chin, Japonii, Indii, Persji i innych krajów wschodnich. Muzealne ekspozycje zajmują pięć sal, w których przedstawione są wzorce malarstwa, rzeźby, sztuki użytkowej oraz rzadkie znaleziska archeologiczne. Obok Pałacu Chińskiego, w czasie renowacji zamku, powstał park wschodni, który od czasu do czasu uzupełniany jest o nowe obiekty – miniaturowy ogród kamieni, chińską altanę oraz dekoracyjne wschodnie bramy.

Zamek w Złoczowie można zwiedzać:

w okresie letnim – od godziny 11:00 do 18:00 (środa-niedziela);
w okresie zimowym – od godziny 10:00 do 17:00 (środa-sobota), od godziny 12:00 do 17:00 (niedziela).