Korzystając z naszej witryny, wyrażasz zgodę na korzystanie z plików cookie. Używamy ich w celu poprawy jakości z tej strony, specjalnie dla Ciebie, pomagają nam zrozumieć Twoje potrzeby (pomagają nam zbierać statystyki), pomóc naszym partnerom dostarczyć odpowiednią zawartość wyświetlaną na naszej stronie internetowej. Aby dowiedzieć się więcej na temat plików cookie kliknij tutaj .

cookies
noimage

Zamek w Skałacie

Praktycznie w samym centrum zabytkowego miasteczka Skałat współczesnych turystów witają potężne czterokondygnacyjne baszty zamku, który przez kilka stuleci był nie tylko magnacką rezydencją, ale także jedną ze słynnych twierdz Ziemi Halickiej. Ta imponująca budowla otoczona głuchymi murami obronnymi, fosą wypełnioną po brzegi wodą oraz ziemnymi wałami już od momentu swych narodzin stała się ważnym ogniwem w łańcuchu obiektów fortyfikacyjnych broniących granic Rzeczypospolitej przez najazdem wroga. Mimo, iż na przestrzeni minionych wieków wojny oraz niepogoda przyczyniły się do wyniszczenia znacznej części zamkowego kompleksu, to jednak cztery wieże do dziś niczym postawny wartownik stoją na straży spokoju miasta. Za sprawą niewielkiej odległości od Tarnopola, Zamek w Skałacie stał dość popularnym obiektem turystycznym, który obecnie wchodzi w skład Rezerwatu Narodowego «Zamki Tarnopolszczyzny».

Historia Zamku w Skałacie

Budowę kamiennej twierdzy w Skałacie wszczęto w pierwszej połowie 17 wieku po tym, jak polski król Zygmunt III Waza podarował miastu prawo magdeburskie. Do tego czasu w niedużym miasteczku wchodzącym w skład powiatu trembowelskiego, według niektórych badaczy, jeszcze w 16 wieku w rozlewisku rzeki Korylivka istniało umocnienie typu drewniano-ziemnego otoczone szerokimi wałami. W miejscu tegoż umocnienia w latach 1630 rozpoczęła się budowa prawdziwego kamiennego zamku, właścicielem którego był zamożny szlachcic, halicki miecznik Krzysztof Wichrowski. Dzielny rycerz Wichrowski nie ze słyszenia wiedział o tureckich najazdach na ziemie Rzeczypospolitej, co więcej, niejednokrotnie brał udział w starciach z oddziałami kozackimi. W celu obrony swych posiadłości na wypadek wojny Krzysztof Wichrowski na własny koszt zebrał huzarską chorągiew liczącą do 200 kawalerzystów, а w celu ochrony ludności miejskiej wybudował zamek.

Zamek w Skałacie, budowa którego trwała około czterech lat, był dogodnie chroniony przez zabagnione zatoki rzeki Korylivka oraz spore jezioro powstałe przy pomocy zapory i zasilane wodami wciąż tej samej Korylivki. Oprócz tej naturalnej przeszkody, wokół zamku rozciągał się także głęboki wypełniony wodą rów, zaś mury obronne osłaniane były przez pięcioboczne baszty (wtedy jeszcze dwukondygnacyjne) znajdujące się na rogach dziedzińca wewnętrznego. W pierwszych latach istnienia owego zamku, od strony zachodniej i północnej baszty w stronę fosy zostały wysunięte dwie kurtyny tworzące klinowaty załom. Jednakże w późniejszych okresach przebudowy zamku kurtyny te zostały zamienione na prosty mur obronny rozciągający się pomiędzy dwoma basztami. W momencie budowy zamek znajdował się na obrzeżach Skałatu, lecz z czasem zaczęły wokół niego rozrastać się ulice, a naprzeciw wschodniej części muru obronnego powstał Plac Rynkowy. (więcej)

Co można zobaczyć?

Najbardziej godnymi uwagi i najlepiej zachowanymi budynkami Zamku w Skałacie, co do których spokojnie można by rzec, że upływający czas nie ma nad nimi władzy, są narożne baszty. Ta niewątpliwa dominanta zamkowego kompleksu cieszy się ogromną popularnością wśród turystów ze względu na fotogeniczność oraz romantyczne oblicze. Pięciokątne czterokondygnacyjne baszty, zwieńczone wysokimi namiotowymi dachami, stoją na wysokim fundamencie i przyozdobione są pasami machikuł na poziomie trzeciej kondygnacji. Czwartą ich kondygnację stanowią strzelnice w kształcie dziurek od klucza. Dolne (piwniczne) kondygnacje połączone są z długim tunelem, do którego dostać się można z dziedzińca zamkowego. W ostatnich latach wyraźnie zarysował się proces odtwarzania utraconych murów obronnych, które do momentu renowacji stanowiły jedynie zburzone niemal do fundamentu fragmenty.

Zabytkowy barokowy pałac oraz obiekty gospodarcze z 17 wieku niestety nie przetrwały do dnia dzisiejszego, a we wschodniej części dziedzińca zamkowego można obecnie zobaczyć jedynie zarys murów tychże budynków oraz dwie piwnice. Z północnej i wschodniej części zamku widoczne są pozostałości po fosie obronnej. W roku 2013, kiedy to Skałat przygotowywał się do obchodów 500-letniego jubileuszu, na zamku powstał drewniany most rozciągający się ponad fosą oraz drewniana brama wjazdowa. W niedalekiej odległości od zamku znajduje się kościół wybudowany pod koniec lat 1990 w miejscu swego kamiennego poprzednika, powstałego na początku 20 wieku za środki pieniężne tego samego wciąż Moritza von Rozstockiego, okolicznego mecenasa oraz opiekuna twierdzy w Skałacie.

Zamek w Skałacie można zwiedzać:

poniedziałek-piątek – od godziny 08:00 do 17:15;
sobota, niedziela – dzień wolny.