Korzystając z naszej witryny, wyrażasz zgodę na korzystanie z plików cookie. Używamy ich w celu poprawy jakości z tej strony, specjalnie dla Ciebie, pomagają nam zrozumieć Twoje potrzeby (pomagają nam zbierać statystyki), pomóc naszym partnerom dostarczyć odpowiednią zawartość wyświetlaną na naszej stronie internetowej. Aby dowiedzieć się więcej na temat plików cookie kliknij tutaj .

cookies
noimage

Zamek w Olesku

Wspaniała zabytkowa twierdza w Olesku, podobnie jak wiele wieków temu, wciąż góruje nad obrzeżami Oleska, wabiąc coraz to nowych gości obietnicą spotkania z bogatą historią. A taką ów zamek niewątpliwie posiada co też i nie trudno zauważyć patrząc na jego potężne mury, które za cały okres swego istnienia były świadkiem licznych bitew, tatarskich najazdów i częstych zmian gospodarzy. Ta stojąca na szczycie wzgórza niedostępna cytadela, umiejscowiona na styku granic Wielkiego Księstwa Litewskiego i Królestwa Polskiego, posiadała ważne strategiczne znaczenie, przez co też i o prawo do niej toczyła się nieustanna walka. W późniejszym czasie bojowe oblicze zamku zostało zastąpione nieco bardziej luksusową prezencją rezydencji magnackiej, mury której w różnych latach zamieszkiwały wpływowe rody. Oleska twierdza była również miejscem narodzin polskiego króla Jana Sobieskiego, który w rezultacie sprowadził tutaj swą czarującą małżonkę.

Historia Zamku w Olesku

Dzieje jednego z najstarszych zamków Galicji sięgają okresu podziału Rusi Kijowskiej, kiedy to ziemie potężnego mocarstwa rozpadły się na właściwe księstwa i trafiły pod władzę sąsiadów – Polski, Mołdawii, Węgier. Pierwsze pisemne wzmianki na temat kamiennego zamku, wzniesionego w pobliżu szlaków handlowych prowadzących na Wołyń, datowane są na 1327 rok, kiedy to bojarzy Księstwa halicko-wołyńskiego po śmierci ostatniego księcia z dynastii Rurykowiczów zaproponowali władzę młodemu synowi mazowieckiego księcia Trojdena, Bolesławowi Jerzemu II. W tym czasie zamek, który prawdopodobnie został wzniesiony wcześniej, jeszcze za czasów jednego z prawnuków księcia Daniela Halickiego, prezentował sobą dobrze umocnioną budowlę górującą na wysokim wzgórzu. Wokół zamkowego terytorium rozciągał się mur obronny, na zboczach wzgórza znajdowały się wały z ostrokołem, а jeszcze niżej wypełniony wodą rów. Dodatkową przeszkodę dla wroga stanowił rozciągający się wokół wzgórza błotnisty teren.

W 1340 roku posiadaczem oleskiej twierdzy został Lubart z dynastii Giedyminowiczów, ostatni książę Księstwa halicko-wołyńskiego. Jednakże, już w 1366 roku zamek został przejęty przez polskiego króla Kazimierza III. Po jego śmierci Olesko stało się własnością polsko-węgierskiego króla Ludwika Węgierskiego, który powierzył rządy nad ziemiami halickimi księciu Władysławowi opolskiemu. Przymusowa katolizacja tych ziem, prowadzona przez księcia Władysława, i późniejsze przekazanie zamku pod władzę katolickiego arcybiskupa, wywołały niezadowolenie okolicznych bojarów, co i w 1431 roku przerodziło się w bunt. W kronikach historycznych «Historia Polski» Jana Długosza pojawia się wzmianka, iż garnizonem powstańców dowodził Iwaszko Bogdan Przesłużyc Rohatyński, który potrafił tak zorganizować obronę zamku, iż przez długi czas nie były w stanie zdobyć go wojska króla Władysława II Jagiełły. (więcej)

Co można zobaczyć?

Obecnie mury zamku, który po przeprowadzonej renowacji przybrał swój historyczny wygląd z 17 wieku, kryją w sobie bogate renesansowe oraz średniowieczne kolekcje sztuki użytkowej. Unikatowy zbiór drewnianych rzeźb, stworzonych przez mistrzów 14-19 wieku, zasłużenie traktowany jest jako jeden z największych i najsłynniejszych w kraju. Można tu ponadto podziwiać prace rzeźbiarzy lwowskiej szkoły 18 wieku,której najbardziej wyrazistymi przedstawicielami byli: Pinzel, Obrocki, Markwart , Hutter, Fesinger. Zwiedzający mają również możliwość obejrzenia obszernej kolekcji portretów powstałych w czasach baroku, wspaniałych batalistycznych płócien oraz odrestaurowanych ikonostasów. Co więcej, oleski skansen słynie również ze zbioru zabytkowych mebli oraz kompozycji rzeźbiarskich.

Wspaniały park, założony w epoce Jana III Sobieskiego i Seweryna Rzewuskiego, trwając wiele lat w zapomnieniu co prawda utracił swój niegdysiejszy blask, lecz obecnie trwa gruntowna jego odbudowa. Niegdyś rośli tu egzotyczni jak na ten klimat południowi «mieszkańcy» – oleandry, cyprysy, drzewka cytrynowe i pomarańczowe. Obecnie w zamkowym parku wiosną znów można napawać się zapachem sadu owocowego. Ponadto, oczyszczane są zbiorniki wodne i odbudowywane są stare alejki. Niektóre parkowe tarasy wykorzystywane są w charakterze sal wystawowych pod otwartym niebem, gdzie też i prezentowane są rzeźby współczesnych artystów.

Zamek w Olesku można zwiedzać:

w okresie letnim – od godziny 10:00 do 18:00 (wtorek-piątek), od godziny 11:00 do 18:00 (sobota-niedziela);
w okresie zimowym – od godziny 10:00 do 17:00 (wtorek-piątek), od godziny 11:00 do 17:00 (sobota-niedziela).