Korzystając z naszej witryny, wyrażasz zgodę na korzystanie z plików cookie. Używamy ich w celu poprawy jakości z tej strony, specjalnie dla Ciebie, pomagają nam zrozumieć Twoje potrzeby (pomagają nam zbierać statystyki), pomóc naszym partnerom dostarczyć odpowiednią zawartość wyświetlaną na naszej stronie internetowej. Aby dowiedzieć się więcej na temat plików cookie kliknij tutaj .

cookies
noimage

Zamek Schönbornów

W niewielkiej, acz malowniczej wsi Karpaty, obok Czynadijowa, znajduje się jeden z najpiękniejszych zamków na Ukrainie – Pałac Schönbornów, będący dla tegoż słynnego hrabiowskiego rodu i rezydencją, i domkiem myśliwskim. Obiekt ten został wybudowany w duchu neoromantyzmu i wchłonął najbardziej wyraziste cechy, właściwe dla wytwornych francuskich château epoki renesansu, wspaniałych barakowych pałaców i surowych rycerskich późnogotyckich zamków.

Historia Zamku Schönbornów

Budowla ta posiada historię krótszą i mniej nasyconą, niż sama okolica, w której został on wzniesiony pod koniec 19 wieku. Hrabiowski ród Schönbornów był założycielem i jedynym właścicielem zamku na przestrzeni wielu lat, aż do momentu nacjonalizacji zakarpackich ziem przez radzieckie władze po II wojnie światowej. Niemiecko-austriaccy arystokraci Schönborn osiedlili się na Zakarpaciu w pierwszej połowie 18 wieku, kiedy to imperator Karol IV podarował im obszerne posiadłości mukaczewsko-czynadijewskiego dominium. Ziemie te należały wcześniej do buntowniczych siedmiogrodzkich książąt z rodu Rakoczy, najbardziej wyrazistym przedstawicielem których był Franciszek II Rakoczy, przywódca powstania Węgrów przeciwko władzy Habsburgów. Po stłumieniu powstania w 1711 roku posiadłości Rakoczego i jego sprzymierzeńców zostały skonfiskowane na rzecz korony cesarskiej. Przez kilka lat skonfiskowane posiadłości w okolicach Mukaczewa i Czynadijowa podlegały skarbowi państwa, lecz niedbałe i nieumiejętne rządy urzędników doprowadziły do tego, iż niegdyś bogate i urodzajne ziemie przestały przynosić ongisiejsze dochody. (więcej w sekcji historia)

Co można zobaczyć?

Jako obiekt sanatoryjny Zamek Schönbornów figuruje do dziś, lecz w ostatnich dziesięcioleciach istotnie wzrosło turystyczne nim zainteresowanie, dlatego też wstęp zarówno na jego, jak i parku terytorium jest wolny dla wszystkich, którzy pragną zapoznać się z jedną z najpiękniejszych atrakcji Zakarpacia. W 1953 roku na stacji kolejowej «Karpaty» powstała oryginalna budowla w postaci niewielkiego zamku, dlatego też romantyczny nastrój wśród turystów, przybywających pociągiem z Mukaczewa, budzi się jeszcze przed spotkaniem z samym zamkiem. Od stacji droga do zamku Schönbornów biegnie przez cieniste stare uroczysko Beregvár, przez które wiedzie kręta, nachylona pod nieznacznym kątem trasa. Inna, znacznie krótsza, ale i bardziej stroma ścieżka, zwana «hrabiowską drogą» wiedzie bezpośrednio do zamku, lecz wyprawa nią w czasie złej pogody jest dosyć trudna i niebezpieczna.

Na podejściu do zamku, który jest jednocześnie głównym budynkiem sanatorium «Karpaty», stary ogród dendrologiczny stopniowo przeobraża się w zadbany i uszlachetniony park krajobrazowy: pojawiają się tu rzeźby, brukowane dróżki, trawniki z podstrzyżonymi krzewami, egzotyczne drzewa. W centrum parku wznosi się budynek zamku – piękna budowla z wieżami, bogatymi dekoracjami fasady i pokrytym dachówką dachem, z wystającymi kominami. Skłonność architekta do eklektyzmu przejawia się nie tylko w architektonicznej stronie pałacu, ale i w jego zawiłej zewnętrznej formie, składającej się z dwóch skrzydeł, połączonych po środku budynkiem kaplicy. Południowe skrzydło zamku jest częścią paradną i zwieńczone jest czterokondygnacyjną wieżą zegarową, nad którą wzwyż skierowana jest cienka, ażurowa iglica z wiatrowskazem. Dolną boczną część paradnego skrzydła zdobią płaskorzeźby.

Skrzydło północne wykorzystywane było głownie jako część gospodarcza. Z zewnątrz wygląda ono nieco mniej pompatycznie i masywnie, niż skrzydło południowe, ponieważ brak tu licznych kominów, wieżyczek i nadbudowanych poddaszy. Okna kaplicy, umiejscowionej na drugiej kondygnacji w centrum budynku, przyozdobione są heraldycznymi witrażami przedstawiającymi herby i symbole różnych przedstawicieli rodu Schönborn. Dach kaplicy zwieńczony jest dzwonnicą. Jak już wspomniano wcześniej, podczas projektowania zamku stosowano zasadę kalendarza: liczba zamkowych okien – 365, jak ilość dni w roku (występuje jedno zamurowane okienko na wypadek roku przestępnego); liczba pokoi – 52, jak ilość tygodni w roku; liczba wejść – 12, równa ilości miesięcy w roku. Można tu także odnieść ilość wież, które powstały 4 – po jednej na każdą porę roku.

Historyczne wnętrza Pałacu Schönbornów przetrwały w niezbyt dobrym stanie, lecz mimo wszystko warto zajrzeć do środka, by przyjrzeć się niektórym autentycznym dekoracyjnym elementom, którym udało się przeżyć obecność za zamkowymi murami sanatorium. Do grupy takich elementów można zaliczyć ażurowe kute poręcze i drewniane stopnie, masywny kominek w postaci romańskiej wieży oraz umiejscowiony w głównej sali niezwykły żyrandol z jelenich rogów, który przysłużył się do powstania legendy о zazdrosnym hrabim i jego pierwszej żonie. Warto również odbyć spacer po zamkowym parku, szczególnie wiosną, gdy kwitną magnolie, sakury, glicynie. Z niegdysiejszych trzech jezior z łabędziami i łódkami do dziś przetrwało tylko jedno. Nad jego brzegiem mieszczą się ławeczki i rzeźbione altanki. Mówi się, iż niegdyś kontury jeziora na życzenie gospodarza zamku zostały stworzone tak, iż pod względem kształtu przypominały Imperium Autro-Wegier, lecz z biegiem czasu zarys ten uległ zmianie i dziś niektórzy, szczególnie romantyczni turyści, skłonni są w nim dostrzec kształt serca. Niedaleko parku, w lesie, znajduje się źródełko zwane Źródłem Piękna.

Zamek Schönbornów można zwiedzać:

codziennie, od godziny 09:00 do 17:00. Spacery po zamkowym parku w ciepłym okresie roku możliwe są do godziny 22:00.