Korzystając z naszej witryny, wyrażasz zgodę na korzystanie z plików cookie. Używamy ich w celu poprawy jakości z tej strony, specjalnie dla Ciebie, pomagają nam zrozumieć Twoje potrzeby (pomagają nam zbierać statystyki), pomóc naszym partnerom dostarczyć odpowiednią zawartość wyświetlaną na naszej stronie internetowej. Aby dowiedzieć się więcej na temat plików cookie kliknij tutaj .

cookies
noimage

Jaskółcze Gniazdo Jałta

Nawet ktoś, kto ni razu nie był nad południowym brzegiem Krymu, dobrze zna jest jeden z głównych symboli tegoż wspaniałego półwyspu – zapierający dech w piersi zamek, uczepiony na samiutkiej krawędzi wysokiej skały górującej na sinymi wodami morza, ostro zakończone iglice którego wydają się niemal zahaczać o, nie mniej piękne, krymskie niebo. Ta niecodzienna lokalizacja zamku przyczyniła się do powstania jego nazwy – Jaskółcze Gniazdo, а wytworna neogotycka architektura przyniosła mu niesamowitą popularność i uczyniła jednym z najczęściej uwiecznianych na fotografiach obiektów Krymu.

Historia Jaskółczego Gniazda

Jaskółcze Gniazdo, mimo, iż wyglądem przypomina prawdziwą ostoję średniowiecznego rycerza bądź wytwornej damy, zamkiem nazwać można umownie. Wszak ta niecodzienna budowla od najwcześniejszych dni swego istnienia pełniła funkcję letniej nadmorskiej willi, na które to pojawiła się moda wśród szlachty oraz zamożnych sfer kupieckich Imperium Rosyjskiego w drugiej połowie 19 wieku. Historia Jaskółczego Gniazda sięga końca lat 1870, kiedy to na szczycie klifu Aurora, stanowiącego część przylądka Aj-Todor, rozpoczęła się budowa drewnianej budowli. Jej właścicielem był dawny rosyjski generał, imienia którego historia niestety nie zapamiętała. Odosobniona lokalizacja generalskiej willi, romantyczne, rozpościerające się z jej okien widoki na morze i fakt, iż sam generał określał ją mianem «zamku miłości», przyczyniły się do powstania pogłosek, iż Jaskółcze Gniazdo jest miejscem spotkań generała z pewną tajemniczą damą.

Po upływie kilku lat właścicielem willi został członek rady miejskiej Jałty, Adalbert Karlovic Tobin, piastujący stanowisko lekarza przy letniej królewskiej rezydencji w Liwadii. Za jego czasów w miejscu drewnianej willi pojawiła się kamienna budowla, wygląd której podziwiać można na płótnach Ajwazowskiego i Bogolubowa. To właśnie w tym okresie willa ta ostatecznie zyskała przydomek jaskółczego gniazda, pod którym figuruje nawet w przewodniku turystycznym z 1895 roku. Obok swego domu, pomiędzy latarnią morską a skałą, lekarz ten urządził niewielki pensjonat, w którym kurowali się zamożni pacjenci z wielkich miast. Po śmierci Tobina willą przez niedługi okres czasu zajmowała się jego małżonka, która sprzedała Jaskółcze Gniazdo bogatemu nafciarzowi - baronowi Sztejngelowi. Z inicjatywy tegoż gospodarza willa ta została przebudowana i przybrała swój wspaniały, przypominający rycerskie zamki w dolinie rzeki Ren wygląd. (więcej)

Co można zobaczyć?

W niewielkich pomieszczeniach tego wspaniałego pałacyku prezentowane są, odświeżane kilkukrotnie w ciągu roku, wystawy czasowe, a ich tematyka jest różnorodna: od plastycznej do archeologicznej i etnograficznej. Z powodu złego stanu budowli turyści nie mają dostępu do zamkowego tarasu widokowego, aczkolwiek nic straconego, gdyż napawać się wspaniałymi morskimi pejzażami można i z sąsiedniej skały, z której to dodatkowo rozpościerają się zapierające dech w piersi widoki na sam zamek.

Jaskółcze Gniazdo można zwiedzać:

codziennie – od godziny 10:00 do 19:00. Terytorium zamku dostępne do godziny 21:00.