Korzystając z naszej witryny, wyrażasz zgodę na korzystanie z plików cookie. Używamy ich w celu poprawy jakości z tej strony, specjalnie dla Ciebie, pomagają nam zrozumieć Twoje potrzeby (pomagają nam zbierać statystyki), pomóc naszym partnerom dostarczyć odpowiednią zawartość wyświetlaną na naszej stronie internetowej. Aby dowiedzieć się więcej na temat plików cookie kliknij tutaj .

cookies
noimage
9.2 Ocena z 1 użytkownik

Zamek w Chocimiu

Niezaprzeczalnym świadectwem wielkiej wojennej sławy Chocimia, obecnie cichego prowincjonalnego miasta położonego w obwodzie czerniowieckim, jest wiekowa i majestatyczna cytadela umiejscowiona nad brzegiem Dniestru. Ta surowa i monumentalna warownia na przestrzeni swego wielowiekowego istnienia była «jabłkiem niezgody» pomiędzy Hospodarstwem Mołdawskim, Rzeczpospolitą Obojga Narodów i Imperium Osmańskim. Monarchowie tychże państw odbierali ją sobie nawzajem, a ona sama zasłużenie uważana była za jedną z najgroźniejszych budowli na ziemiach Bukowiny. Obecnie Historyczno-Architektoniczny Rezerwat «Twierdza Chocimska» jest nie tylko słynnym obiektem turystycznym, ale i pomnikiem kultury zajmującym należne miejsce na liście «Siedmiu cudów Ukrainy».

Historia Zamku w Chocimiu

Nad prawym brzegiem Dniestru jeszcze w 10 wieku z woli księcia Włodzimierza I Wielkiego wzniesiony został poprzednik chocimskiej twierdzy - będący pogranicznym umocnieniem południowozachodnich granic Rusi Kijowskiej fort. Mimo, iż ziemne wały i drewniane mury tego bastionu co jakiś czas cierpiały w wyniku toczących się wewnętrznych wojen książęcych, to dogodne pod względem strategicznym płożenie oraz niewielka odległość od szlaków handlowych sprzyjały szybkiej jego odbudowie. Pod koniec 11 wieku zarówno twierdza jak i osada Chocim wchodziły w skład Księstwa Trembowelskiego, władcą którego był praprawnuk Włodzimierza I Wielkiego, książę Wasylko. W połowie 13 wieku, kiedy to ziemie te stały się własnością Daniela Halickiego, władcy Księstwa Halicko-Wołyńskiego, twierdza uległa poszerzeniu i umocnieniu. W okresie tym w miejscu wałów ziemnych powstały wysokie kamienne mury oraz wypełnione wodą fosy. W 1349 roku ziemie Księstwa Halicko-Wołyńskiego zostały zdobyte przez polskiego króla Kazimierza III, który wykorzystał panujące w księstwie zamieszki zaistniałe w wyniku zamordowania Jerzego II.

W 1387 roku hospodar mołdawski Piotr I Muszatowicz uznał za swego suzerena polskiego króla Władysława II Jagiełłę, w rezultacie czego Zamek w Chocimiu, Zamek w Chmielowie oraz Zamek Cecyna trafiły pod zwierzchnictwo Hospodarstwa Mołdawskiego. Zamek w Chocimiu przez ponad wiek był rezydencją hospodarów mołdawskich, i rzecz jasna, poddany został w tym czasie istotnym zmianom. Najpotężniejsze prace budowlane przypadły na lata 1460-70, czyli okres panowania Stefana III Wielkiego. Wtedy to powstał kompleks budynków oraz umocnień obronnych, który z niewielkimi zmianami przetrwał do dnia dzisiejszego. Potężne 40-metrowe mury obronne przyozdobione niezwykle pięknymi ornamentami wykonanymi z czerwonej cegły, pięć zwieńczonych dachem namiotowym wież, głębokie piwnice przeznaczone do przechowywania prowiantu i amunicji oraz studnia na dziedzińcu wewnętrznym – wszystko to pozwalało obrońcom zamku przetrwać zarówno zaciekły atak, jak i długotrwałe oblężenie. (więcej)

Chocim from Castles.today on Vimeo.

Co można zobaczyć?

Swą znajomość z tą jakże okazałą cytadelą każdy zwiedzający rozpoczyna od Bramy Benderskiej, która niegdyś prowadziła na drogę wiodącą w stronę drugiej, równie ważnej twierdzy Hospodarstwa Mołdawskiego umiejscowionej w mieście Bendery. Do dziś zachowały się tu dwa bastiony i rawelin, które zapewniały bramie ochronę przed bezpośrednim atakiem nieprzyjaciela. Obecnie Brama Benderska – to główne drzwi twierdzy, w pobliżu których zobaczyć można prawdziwy pomnik hetmana Sahajdacznego, umiejscowiony tutaj na cześć rocznicy Bitwy pod Chocimiem. Po przejściu pod sklepieniami Bramy Benderskiej oczom turystów ukazuje się zapierający dech w piersi widok, rozpościerający się z wysokości wzgórza na Starą Twierdzę i Dniestr. Po lewej stronie dostrzec można ruiny meczetu, wzniesionego tu w czasach panowania osmańskiego, a dokładnie w roku w 1718. Budowla ta została zburzona w czasach II wojny światowej, natomiast jej towarzysze, była cerkiew garnizonowa św. Aleksandra Newskiego i niegdysiejszy budynek szkoły wojskowej, wzniesione w latach 1820-40, wspaniale zachowały się aż do dnia dzisiejszego.

Do powstałego w latach 1470 nad brzegiem Dniestru kompleksu Starej Twierdzy, trafić można poprzez Wieżę Nadbramną (Wjazdową), przechodząc przez drewniany most. Głęboka fosa i most, który w razie niebezpieczeństwa można było zdemontować, czyniły wieżę niedostępną dla zdobywców. Dziedziniec Wewnętrzny dzielił się na dwie części – Dziedziniec Rycerski (część południowa) oraz Dziedziniec Komendanta (część północna), gdzie też i prosty lud wstępu nie miał. Na Dziedzińcu Rycerskim mieściło się wszystko co było niezbędne zarówno do obrony zamku, jak i życia jego obrońców – koszary, kaplica, studnia oraz głębokie piwnice, które Osmanie wykorzystywali ostatecznie w charakterze łaźni tureckich. Na Dziedzińcu Komendanta pomiędzy Wieżą Północną a Wieżą Komendanta mieścił się pałac, który zamieszkiwany przez samego komendanta. Budynek ten łatwo poznać po wykonanych z białej cegły ornamentach, które wspaniale zdobią jego fasadę.

Zamek w Chocimiu można zwiedzać:

codziennie – od godziny 09:00 do 18:00.