Korzystając z naszej witryny, wyrażasz zgodę na korzystanie z plików cookie. Używamy ich w celu poprawy jakości z tej strony, specjalnie dla Ciebie, pomagają nam zrozumieć Twoje potrzeby (pomagają nam zbierać statystyki), pomóc naszym partnerom dostarczyć odpowiednią zawartość wyświetlaną na naszej stronie internetowej. Aby dowiedzieć się więcej na temat plików cookie kliknij tutaj .

cookies
noimage

Zamek Şanlıurfa

Górująca nad Şanlıurfą twierdza (tr. kale lub hisar) położona jest na wzgórzu Damlacık, na południowy-zachód od centrum miasta. Z tego punktu rozpościera się najwspanialszy widok na miasto, w tym na kompleks meczetowo-parkowy Dergah oraz Gölbaşı - stawy z karpiami, wiążące się z legendą o proroku Abrahamie.

Historia powstania twierdzy ginie w mrokach dziejów. Już najdawniejsi znani archeologom osadnicy w tym regionie - Huryci - zbudowali na wzgórzu fortecę około 3500 roku p.n.e. Obecnie istniejące pozostałości murów są jednak znacznie młodsze. Według różnych źródeł pochodzą z czasów hellenistycznych, bizantyjskich lub z okresu krucjat. Najprawdopodobniej zamek powstał w III wieku n.e., o czym świadczą dwie zachowane kolumny w stylu korynckim. Cześć murów została natomiast wzniesiona w 814 roku n.e. przez Abbasydów - sunnicką dynastę rządzącą imperium muzułmańskim ze stolicą w Bagdadzie.

Obecnie tradycja muzułmańska ściśle wiąże zamek w Şanlıurfie z legendą o Abrahamie. Z terenu twierdzy prorok miał zostać zrzucony na obszar znany obecnie jako Gölbaşı przez króla Nimroda. Nimrod znany jest z Biblii jako założyciel Babilonu oraz inicjator budowy wieży Babel. Na terenie Şanlıurfy znajdował się jego pałac. Dwie kolumny korynckie stojące nad urwiskiem znane są jako 'tron Nimroda' - alegoryczne 'rządy zła' lub 'katapulta Nimroda' - służąca do wystrzelenia Abrahama w ogień.

Podobno powodem, dla którego kolumny zachowały się do naszych czasów, był fakt, że identyfikowano je jako dzieło szatana i żaden władca podbijający Urfę nie ośmielił się ich obalić. W rzeczywistości kolumny posiadają inskrypcje w języku syriackim (czyli syryjskim), który był dialektem wschodnio-aramejskim. Język syriacki służył jako język liturgiczny chrześcijaństwa na terenie Bliskiego Wschodu i wyszedł z użycia po podboju tych terenów przez Arabów w VIII wieku n.e. Owe inskrypcje na kolumnach mogą więc świadczyć, że była to część kościoła wczesnochrześcijańskiego.

Aby zwiedzić teren twierdzy należy wspiąć się po schodach z terenu Balıklıgöl lub przejść tunelem wykutym w skale. Pierwsza trasa jest dłuższa, ale oferuje malownicze widoki na Şanlıurfę.

Wstępu na twierdzę jest płatny, a godziny otwarcia to 8:00 - 20:00.

tekst: Izabela Miszczak - Turcja w Sandałach