Korzystając z naszej witryny, wyrażasz zgodę na korzystanie z plików cookie. Używamy ich w celu poprawy jakości z tej strony, specjalnie dla Ciebie, pomagają nam zrozumieć Twoje potrzeby (pomagają nam zbierać statystyki), pomóc naszym partnerom dostarczyć odpowiednią zawartość wyświetlaną na naszej stronie internetowej. Aby dowiedzieć się więcej na temat plików cookie kliknij tutaj .

cookies
noimage

Obiekty fortyfikacyjne Bellinzony (Castelgrande, Montebello, Sasso Corbaro)

Leciwa już acz przytulna zarazem Bellinzona często nazywana jest «miastem trzech zamków», wszak zespół architektoniczny budowli obronnych, powstały w celu obrony górskich przełęczy wiodących w stronę Mediolanu, stanowi jedną z najważniejszych atrakcji turystycznych włoskojęzycznej części Szwajcarii. Zamki Castelgrande, Montebello i Sasso Corbaro, wniesione na listę światowego dziedzictwa UNESCO, to nie jedyne wzorce średniowiecznych fortyfikacji, które zachowały się w Alpach. Te trzy wspaniałe forty, określane mianem «klucza do Włoch», miały okazję być świadkiem licznych wojen i batalii, lecz po Wojnach napoleońskich utraciły już swe znaczenie obronne, przeobrażając się stopniowo w cieszące się popularnością obiekty turystyczne, na terytorium których obecni mieszkańcy kantonu organizują różne narodowe święta oraz festiwale.

Historia Trzech Zamków Bellinzony

Najstarszym spośród tych trzech wspaniałych zamków Bellinzony jest Castelgrande, historia istnienia którego bierze swój początek jeszcze w Antyku, pamiętając tym samym czasy panowania rzymskiego cesarza Oktawiana Augusta. Ten utalentowany przywódca, który znacząco poszerzył granice swego imperium, doskonale wiedział, iż zdobyte przez niego Alpy mogą posłużyć jako swego rodzaju brama do Włoch dla plemion germańskich i galijskich. Dlatego też w celu sprawowania kontroli nad jedną z ważnych alpejskich przełęczy w 1 wieku p.n.e. została wzniesiona twierdza, która następnie za sprawą Rzymian była umacniana i rozbudowywana. Pod koniec 5 wieku n.e. znajdująca się na wzgórzu w dolinie rzeki Ticino twierdza była już na tyle potężną i doskonale umocnioną budowlą, że spokojnie mogła pomieścić do 1000 rycerzy. Wiadomo, iż w 475 roku jej obrońcy zdołali odeprzeć atak wojowników plemienia germańskiego, mimo, iż tamci dysponowali znaczną przewagą liczebną.

Po upadku Cesarstwa Rzymskiego twierdza na krótki okres czasu trafiała kolejno w ręce Ostrogotów, Longobardów i Bizantyjczyków. Pod koniec 8 wieku dolina rzeki Ticino, а więc i twierdza wraz z rozciągającym się wokół niej miastem, przeszła pod władzę Franków, którzy rozbudowali obiekty obronne i wznieśli nowe mury. Pod koniec 11 – początkiem 12 wieku miasto Bellinzona kilkukrotnie zmieniało właścicieli w czasach przewlekłego konfliktu toczącego się pomiędzy Stolicą Apostolską a cesarzem Świętego Cesarstwa Rzymskiego. Do 13 wieku w miejscu byłej rzymskiej twierdzy pojawił się zamek z różnorakimi zabudowaniami znajdującymi się wewnątrz jego dziedzińca, podzielonego na kilka części. Zamek Castelgrande przez długi czas jako jedyny zapewniał ochronę miastu, dlatego nie dziwi fakt, iż o jego renowację oraz umocnienie dbano na bieżąco. (więcej)

Co można zobaczyć?

Najstarszy spośród trzech strażników Bellinzony , Zamek Castelgrande, umiejscowiony jest praktycznie w centrum miasta, na skalnym wzniesieniu, na które dostać się można wchodząc pieszo po schodach wiodących od Piazza Collegiata, lub korzystając z bezpłatnej windy znajdującej się u podnóża skały. Zamek dysponuje bardzo przestronnym dziedzińcem wewnętrznym, porośniętym gdzieniegdzie zielonym mchem, miejscami wyłożonym płytkami. Można tu pospacerować wzdłuż biegnącego od zamkowych murów w dół wzgórza muru Murata, wewnątrz którego mieści się tunel ze strzelnicami. W Południowym Skrzydle Zamku Castelgrande znajdują się ekspozycje filii muzeum miejskiego, poświęcone długiej historii Bellinzony od wieków wczesnych aż do dnia dzisiejszego. Najwyższa zamkowa baszta – Torre Bianca (Biała Wieża) – wraz z Czarną Wieżą jest najstarszą budowlą Castelgrande, która powstała tu jeszcze w 13 wieku.

Do Zamku Montebello można dostać się wchodząc wąską i krętą uliczką biegnącą na prawo od kościoła Świętych Piotra i Stefana. Z zamkowego terytorium rozpościerają się wspaniałe widoki na zabytkowe miasto, alpejskie wzniesienia i dwa pozostałe zamki. W południowej części dziedzińca zamkowego do muru przylega Kaplica Świętego Marcinа, datowana na początek 17 wieku. W 1974 roku za murami twierdzy Montebello zostało otwarte muzeum historyczne, ekspozycje którego dostępne są dla oka ludzkiego od wiosny aż do późnej jesieni. Podziwiać tu można kolekcje broni, zabytkowe księgi i rękopisy, а także znaleziska archeologiczne: ceramika, wyroby jubilerskie, naczynia.

Z Zamku Montebello można przejść do Zamku Sasso Corbaro, który pod względem poziomu znajduje się najwyżej spośród wszystkich zamków Bellinzony. W 20 wieku obiekt ten przeszedł kilka renowacji, w trakcie których została odnowiona brama wejściowa, poręcze zwieńczone machikułami i zębami oraz kaplica. W północno-wschodniej baszcie zamku mieścił się wcześniej oddział muzeum kultury narodowej i sztuki, lecz obecnie znajdują się tu wystawy czasowe.

Zamki Bellinzony można zwiedzać:

Castelgrande – od godziny 09:00 do 24:00;
Montebello – od godziny 10:00 do 20:00;
Sasso Corbaro – od godziny 10:00 do 20:00.