Korzystając z naszej witryny, wyrażasz zgodę na korzystanie z plików cookie. Używamy ich w celu poprawy jakości z tej strony, specjalnie dla Ciebie, pomagają nam zrozumieć Twoje potrzeby (pomagają nam zbierać statystyki), pomóc naszym partnerom dostarczyć odpowiednią zawartość wyświetlaną na naszej stronie internetowej. Aby dowiedzieć się więcej na temat plików cookie kliknij tutaj .

cookies
noimage

Historia Predjama Castle

Pierwsze pisemne wzmianki na temat tej niecodziennej twierdzy, mury której dosłownie zlewają się z wysoką pionową skałą, pojawiają się w źródłach z 13 wieku. Wiadomym jest, że właścicielami zamku w 1274 roku byli przedstawiciele rycerskiego rodu, nazwa którego najprawdopodobniej pochodzi od lokalizacji miejsca ich zamieszkania. «Jama» z języka słoweńskiego oznacza «jaskinia», dlatego też zamek wybudowany przed wejściem do olbrzymiej jamy został nazwanym zamkiem Predjamskim. Niemieckie kroniki historyczne mówią, że właścicieli zamku , wasali potężnych władców feudalnych – biskupów z Akwilei, mianowano rycerzami Lueg.

Najciekawsza część historii zamku wiąże się z imieniem barona Erazma Lüggera, właściciela budowli pod koniec 15 wieku. Jego nieposkromiony charakter wpędził go w konflikt z austriackim imperatorem Fryderykiem III Habsburgiem, przyczyną którego była egzekucja bliskiego przyjaciela Erazma, buntowniczego rycerza Andreasa Baumkirchera. W akcie zemsty baron w 1482 roku podczas pojedynku zabił krewnego Fryderyka III, dowódcę Heinricha von Pappenheima, który jakoby obojętnie wypowiadał się na temat zmarłego Andreasa. Gniew imperatora, który wytoczył wojnę Erazmowi, zmusił ostatecznie barona do schronienia się w swej rodowej twierdzy.

Znalazłszy schronienie w swoim zamku, począł rabować bogate kupieckie karawany przejeżdżające tędy z Wiednia. Nie wiadomo dokładnie czy robił to aby jeszcze bardziej rozzłościć imperatora, czy też rzeczywiście się zmienił i postanowił zostać, jak nazywają go liczne legendy, «szlachetnym rozbójnikiem». W każdym razie, rozwścieczony Fryderyk III postanowił się z nim rozprawić. W tym celu wybrał barona Gaśpera Ravbara, gubernatora miasta Triest, który przez prawie dwa lata bezskutecznie atakował niedostępną twierdzę.

Na brak pożywienia w zamku Predjamskim baron nie mógł narzekać - najbardziej różnorodne potrawy trafiały na jego stół podziemnym tunelem wiodącym z zamku aż do miasta Vipava. Woda także nie stanowiła problemu – głęboko pod twierdzą, we wnętrzach jaskiń gromadziły się wody rzeki Lokva. Armaty czy katapulty nie stanowiły szczególnego zagrożenia dla budowli, mury której były dosłownie wbudowane w skałę, a wewnętrzne pomieszczenia znajdowały się w ogromnych grotach. W 1484 roku Gaśper Ravbara w celu wykonania rozkazu imperatora zmuszony był przekupić jednego ze służących barona Erazma Lüggera, który za pomocą światła pochodni wskazał miejsce jego przebywania. Uderzające w ścianę kule armatnie zburzyły ją a baron zginął pod jej gruzami.

Buntowniczy Erazm został pochowany w Predjamie obok kościółka Matki Boskiej Bolesnej powstałego w 15 wieku. Sławę jednego z najpiękniejszych słoweńskich wzorców późnej sztuki gotyckiej przyniosły mu niewątpliwie jego odresturowane freski. Grób Erazma Lüggera dostrzec można już z daleka, za sprawą ogromnej lipy posadzonej niegdyś w tym miejscu na jego cześć.

Po śmierci barona Lüggera jego ród utracił prawo do zamku, a triumfujący Fryderyk III przekazał go rodowi Obernburg. Ćwierć wieku później zamek trafił w ręce rodziny Purgstall, w okresie panowania której znaczna jego część uległa zniszczeniu w wyniku trzęsienia ziemi. W latach 1560 dzierżawcą twierdzy została rodzina barona Filipa von Kobenzla, spadkobiercy którego w rezultacie wykupili ją od panującej dynastii Habsburgów. Pod koniec 16-początkiem 17 wieku dokonano potężnej przebudowy zamku, w wyniku której dawna zabytkowa budowla zniknęła za nowymi murami i przybrała obecny wygląd. Za panowania baronów von Kobenzl zamurowano podziemne przejście łączące zamek z miastem Vipava, którym oprócz barona Lüggera posługiwali się również złodzieje wynoszący z zamku cenne przedmioty. W 19 stuleciu zamieszkał tu austriacki hrabia Michael Coronini-Cronberg, а po upływie kilku dziesięcioleci Predjamską twierdzę odkupił potomek dawnego rodu, książę Alfred von Windischgrätz. Ród ten panował w zamku przez prawie cały wiek do blisko początku II wojny światowej. W 1944 roku zamek został przejęty przez partyzantów-komunistów, którzy urządzili w nim swój sztab oraz drukarnię. Po zakończeniu się wojny budowlę znacjonalizowały jugosłowiańskie władze i przekształciły ją w muzeum.