Korzystając z naszej witryny, wyrażasz zgodę na korzystanie z plików cookie. Używamy ich w celu poprawy jakości z tej strony, specjalnie dla Ciebie, pomagają nam zrozumieć Twoje potrzeby (pomagają nam zbierać statystyki), pomóc naszym partnerom dostarczyć odpowiednią zawartość wyświetlaną na naszej stronie internetowej. Aby dowiedzieć się więcej na temat plików cookie kliknij tutaj .

cookies
noimage

Monastyr Sołowiecki

Na odludnych surowych ziemiach, u brzegów pokrytego przez pół roku dryfującymi krami Morza Białego, znajduje się jedna z najsłynniejszych atrakcji turystycznych Rosji – Monastyr Sołowiecki. Jego kompleks zawiera ogrom historycznych, architektonicznych i archeologicznych zabytków, z których historia wielu liczy aż sześć wieków. Niestety, to unikatowe miejsce, słynące z duchowości i kultury, ma za sobą i «ciemne» strony historii. W latach 1930 ten zabytkowy monastyr został przekształcony w Sołowiecki Obóz Robót Przymusowych, przez męki którego przewinęły się dziesiątki tysięcy ludzi. Pod koniec 20 wieku, w epoce rozkwitu monastyru, jego historyczno-architektoniczny zespół jako jeden z pierwszych zabytków Rosji został wpisany na Listę Światowego Dziedzictwa UNESCO.

Historia Monastyru Sołowieckiego

Założycielami niewielkiej drewnianej pustelni, poprzedniczki niniejszego monastyru zajmującego dziś kilka Wysp Sołowieckich, byli mnisi z Republiki Nowogrodzkiej - German i Sawwacjusz. Osiedlili się oni w północnej części Wyspy Sołowieckiej, jednej z wysp Zatoki Oneskiej, w 1429 roku i spędzili w tym surowym kraju pięć lat. Po śmierci Sawwacjusza, w 1435 roku do Germana przyłączył się wielebny Zozym, wokół którego zaczęło gromadzić się grono jego zwolenników, które wkrótce przekroczyło liczbę dwudziestu osób. Wraz z tą bracią Zozym założył pierwszy monastyr w południowej części wyspy, w miejscu, które ukazało mu się w cudownym znaku. W centrum klasztornego podwórza z czasem powstały pierwsze drewniane obiekty: Sobór Zaśnięcia Matki Bożej, Sobór Przemienienia Pańskiego oraz Cerkiew Św. Mikołaja. Wokół tych głównych obiektów znajdowały się i niewielkie mnisie pustelnie. Jednakże, jako, że ten drewniany klasztor kilkukrotnie ucierpiał w wyniku pożaru, toteż świątynie i samotnie trzeba było ponownie odbudowywać.

Początkiem 16 wieku, kiedy to ihumenem Monastyru Sołowieckiego był Dosyteusz, została zapoczątkowana słynna klasztorna biblioteka, która po upływie wieku liczyła już kilkaset rękopisów i dziesiątki drukowanych ksiąg. W połowie 16 wieku ihumen Filip (przyszły metropolita Moskwy i Wszechrusi) wszczął globalną przebudowę monastyru, na terytorium którego według projektów Filipa powstały nowe, wykonane już z kamienia świątynie – Sobór Przemienienia Pańskiego oraz Sobór Zaśnięcia Matki Bożej z refektarzem i salą dla mnichów zarządzających dobytkiem klasztoru. W okresie tym Monastyr Sołowiecki stał się centrum kulturowego i przemysłowego życia Pomorza Północnego. Tu właśnie po raz pierwszy na rosyjskich ziemiach powstał kamienny port, liczne jeziora wyspy zostały połączone ze sobą siecią kanałów, pojawiły się młyny, a na rozkaz Filipa specjalnie dla mnichów powstały nie tylko nowe pustelnie, dwu i trzykondygnacyjne, аle także i szpital klasztorny. Za czasów Filipa do monastyru zaczęły napływać hojne datki od młodego cara Ivana IV Groźnego oraz słynnych bojarów, świątynia aktywnie zajmowała się wytwarzaniem soli a na podstawie gramoty carskiej zwolniona została z opłaty podatków. (więcej)

Co można zobaczyć?

Sołowieckie historyczno-architektoniczne i przyrodnicze muzeum-rezerwat oferuje ponad 250 zabytków architektury, historii i kultury, do grona których zaliczają się także kultowe, obronne, mieszkalne i gospodarcze budynki Monastyru Sołowieckiego. Z wiadomych względów zwiedzać terytorium monastyru mogą tylko pielgrzymi bądź zorganizowane grupy turystyczne w towarzystwie przewodnika. Najczęściej odbywa się to w okresie letnim, od czerwca do września, kiedy to czynnie funkcjonuje żeglarstwo i na wyspę spokojnie dotrzeć można kutrem. Arsenał muzeum-rezerwatu dysponuje około dwudziestoma trasami wycieczkowymi o różnej długości i tematyce. Monastyrowi Sołowieckiemu, jego historii i architekturze, poświęconych jest kilka tras widokowych, w trakcie których zwiedzający mają możliwość zobaczenia nie tylko ekspozycji muzealnych czy działających świątyń znajdujących się na jego terytorium, аle także zabytków architektonicznych, zajmujących dziś zaszczytne miejsce na Liście Światowego Dziedzictwa UNESCO.

Odrębna wycieczka poświęcona jest sołowieckiej twierdzy oraz momentom wojennej historii monastyru z czasów 16-19 stulecia. W trakcie tej tematycznej wycieczki zwiedzający nie tylko dowiadują się wielu ciekawych rzeczy na temat architektonicznych właściwości twierdzy, ale mają także możliwość zwiedzenia wież bitewnych oraz przejścia galeriami muru obronnego. Z ciemnymi stronami Monastyru Sołowieckiego można zapoznać się w trakcie wycieczek poświęconych klasztornemu więzieniu z 16-19 wieku oraz sołowieckiemu obozowi lat 1930. Wiele tego typu wycieczek pozwala turystom rozkoszować się niepowtarzalnie pięknymi krajobrazami Wysp Sołowieckich, a to dzięki połączeniu pieszych tras ze zwiedzaniem różnych interesujących zakątków. Trasa wiodąca do Cerkwi Wniebowstąpienia, umiejscowionej na najwyższej wyspowej górze – Górze Siekirnej, z pewnością zapadnie w pamięć każdego gościa, a to za sprawą zapierających dech w piersi widoków na Morze Białe oraz północną część Wysp Sołowieckich. Bez watpienia, nie będą odczuwać niedosytu i miłośnicy aktywnego wypoczynku, dzięki łódkowej wycieczce zbudowanymi przez człowieka kanałami łączącymi kilka jezior wyspy sołowieckiej oraz przejażdżce kutrem do innych wysp archipelagu. Latem na Sołowieckiej Wyspie odbywają się różnorakie kulturowo-rozrywkowe imprezy: Sołowieckie Regaty, Sołowiecki Jarmark, festiwal pieśni autorskiej oraz inne tego typu rozrywki.

Sołowieckie Muzeum-Rezerwat można zwiedzać:

w sezonie letnim – od godziny 09:00 do 19:00, bez dni wolnych;
w sezonie zimowym – od godziny 09:00 do 18:00, dni wolne – sobota, niedziela.