Korzystając z naszej witryny, wyrażasz zgodę na korzystanie z plików cookie. Używamy ich w celu poprawy jakości z tej strony, specjalnie dla Ciebie, pomagają nam zrozumieć Twoje potrzeby (pomagają nam zbierać statystyki), pomóc naszym partnerom dostarczyć odpowiednią zawartość wyświetlaną na naszej stronie internetowej. Aby dowiedzieć się więcej na temat plików cookie kliknij tutaj .

cookies
noimage

Twierdza w Starej Ładodze

Jedną z najstarszych rosyjskich warowni odnaleźć można w miejscowości Stara Ładoga, niewielkiej wsi będącej niegdyś znaczącym handlowo-rzemieślniczym centrum, znanym nie tylko na Rusi, ale i w Europie Zachodniej. Na przestrzeni minionych dziewięciu stuleci warownia ta przeszła długą drogę od książęcej rezydencji kronikarskiego Ruryka i bylinowego Olega Mądrego do na wpół zburzonej i zapomnianej twierdzy, którą już od kilku dziesięcioleci starają się przywrócić do życia współcześni restauratorzy.

Historia Twierdzy w Starej Ładodze

Historyczna osada Ładoga, która powstała w połowie 8 wieku, kiedy to słowiańskie i ugrofińskie plemiona rozpoczęły proces zaludniania brzegów rzeki Wołchow, dzięki swej lokalizacji na «wareskim» szlaku handlowym, bardzo szybko przeobraziła się w centrum Niżnego Povolhovya (Нижнего Поволховья). Do połowy 9 wieku Ładoga dysponowała już statusem miasta książęcego, posiadającego własne umocnienia służące obronie dietinca (miejsca przebywania księcia z drużyną i bojarami) i podgrodzia (rzemieślniczej słobody i targowiska). Zgodnie z zapisami kronikarskimi, w 862 roku w celu zakończenia dawnej wrogości pomiędzy słowiańskimi i fińskimi plemionami do Ładogi w celu sprawowania władzy zaproszono skandynawskiego księcia Ruryka z braćmi. W okresie tym Ładoga przeobraziła się w stolicę posiadłości rodu Rurykowiczów, dopóki nie ustąpiła Nowogrodowi Wielkiemu. Specjalnie dla Ruryka wzniesiono nową drewnianą twierdzę na przylądku obmywanym wodami rzeki Wołchow i wpadającej do niej Ładożki (obecnie – rzeka Elena). W 882 roku następca Ruryka, książę Oleg, w celu obrony przed najazdami Normanów postanowił wznieść nową twierdzę, kamienną (bądź z wapienia), posiadającą masywne mury i wieżę obserwacyjną. Warownia ta, zajmująca na przylądku powierzchnię około 1 ha, przetrwała ponad wiek i została zburzona w 997 roku, kiedy to Ładogę po długotrwałym oblężeniu zdobyła drużyna norweskiego jarla Eryka. (więcej)

Co można zobaczyć?

Niestety, nawet za sprawą długotrwałej renowacji odtworzenie autentycznego oblicza Twierdzy w Starej Ładodze jest rzeczą niełatwą, ponieważ zachowało się niewiele informacji na temat jej cech architektonicznych. Podczas odbudowy baszt i przęseł muru obronnego restauratorzy najczęściej wykorzystywali metodę analogii, tzn., zburzone części odtwarzali na podstawie niektórych zachowanych twierdz północnego zachodu Rosji. Kwadratowa Wieża Bramowa, za murami której obecnie mieści się muzealna ekspozycja, pełniła niegdyś rolę wjazdu na terytorium twierdzy. Jej drewniane dwuskrzydłowe drzwi były wzmocnione opuszczaną broną, a ponadto, w celu bezpośredniego ostrzału wroga nad bramą znajdowała się strzelnica. Ogólnie w Wieży Bramowej mieściło się nie mniej, niż 10 strzelnic, lecz za najpotężniejszą basztę twierdzy uważana była Wieża „Klimentovskaya”, umiejscowiona po prawej stronie Wieży Bramowej. Wieża „Klimentovskaya” posiadała 14 strzelnic, z których część umiejscowiona była tak, by w razie konieczności można było otoczyć ogniem wroga próbującego szturmem zdobyć bramy twierdzy.

Północną część zamku chroniła okrągła i szeroka Wieża „Strelochnaya” (Strzałkowa), zaś od południowo-wschodniej strony mieściła się Wieża „Raskatnaya”. Wieża „Taynichnaya”, dzieląca na pół wschodni mur, znajdowała się najbliżej rzeki, dlatego też na jej pierwszej kondygnacji mieściła się studnia. Kondygnacja druga i trzecia posiadały strzelnice i wykorzystywane były do obrony, lecz po zakończeniu wojny rosyjsko-szwedzkiej baszta ta utraciła dach namiotowy, w miejscu którego powstał plac dla armat. Na terytorium drewniano-ziemnej twierdzy, wzniesionej pod koniec 16 wieku, znajdują się dwie świątynie – zbudowana z białego kamienia Cerkiew św. Jerzego (Gieorgijewska) z zabytkowymi freskami oraz unikatowa drewniana Cerkiew św. Dymitra z Tesaloniki, za murami której podziwiać można część eksponatów pochodzących z muzeum-rezerwatu. Corocznie na terytorium Twierdzy w Starej Ładodze odbywają się różnorakie festiwale i rekonstrukcje historycznych bitew, które przyciągają mnóstwo turystów.

Twierdzę w Starej Ładodze można zwiedzać:

czerwiec-sierpień – od godziny 09:00 do 17:00 (poniedziałek), od godziny 09:00 do 18:00 (wtorek-niedziela);
wrzesień-maj – codziennie od godziny 09:00 do 17:00.