Korzystając z naszej witryny, wyrażasz zgodę na korzystanie z plików cookie. Używamy ich w celu poprawy jakości z tej strony, specjalnie dla Ciebie, pomagają nam zrozumieć Twoje potrzeby (pomagają nam zbierać statystyki), pomóc naszym partnerom dostarczyć odpowiednią zawartość wyświetlaną na naszej stronie internetowej. Aby dowiedzieć się więcej na temat plików cookie kliknij tutaj .

cookies
noimage

Twierdza Pietropawłowska w Petersburgu

Twierdza Pietropawłowska, najstarszy pomnik architektoniczny Sankt-Petersburga, to ucieleśnienie bogatej historii umiejscowionego nad Newą miasta. Ta zabytkowa warownia, założenie której stało się impulsem do założenia nowego miasta, była dla Północnej Stolicy miejscem skupienia ważnych urzędów. Na jej terytorium w różnych latach mieściły się: Senat, Główny Skarb Państwa, Mennica, Tajna Kancelaria, а także budynki głównego państwowego więzienia dla więźniów politycznych. Powstał tu majestatyczny Sobór Świętych Piotra i Pawła, będący miejscem pochówku przedstawicieli dynastii Romanowów. Obecnie ta majestatyczna warownia, która dawno już uzyskała status muzealny, przyciąga turystów obfitością swych wystaw i ekspozycji poświęconych różnorakiej tematyce.

Historia Twierdzy Pietropawłowskiej

Pierwsze karty historii Twierdzy Pietropawłowskiej nierozerwalnie wiążą się z historią Petersburga, а ściślej mówiąc – dzień założenia twierdzy na Wyspie Zajęczej ostatecznie został uznany za oficjalną datę założenia Północnej Stolicy Rosji. Aczkolwiek na ówczesny moment celem Piotra I, prowadzącego wojnę ze Szwedami, nie było złożenie stolicy czy miasta, lecz budowa obiektów fortyfikacyjnych, które mogłyby zastąpić przestarzałą już Twierdzę Nienszanc i tym samym ochraniać zdobyte terytoria w dolinie rzeki Newy. Miejsce do założenia nowej twierdzy wybierał sam Piotr I wraz ze swym bliskim współpracownikiem Aleksandrem Mienszykowem i francuskim inżynierem wojskowym Josephem-Gaspardem Lambertem de Guerin. Ich wybór padł na niedużą podłużną wyspę znajdującą się u ujścia Newy, która w języku fińskim nazywała się Jänissaari – Wyspa Zajęcza, na której to 27 maja 1703 roku miało miejsce założenie Twierdzy Sankt Piterburch. Latem 1703 roku na terytorium warowni rozpoczęła się budowa niewielkiej drewnianej świątyni – Soboru Świętych Piotra i Pawła,którego nazwę wkrótce zaczęto stosować w odniesieniu do całej twierdzy. Pierwsze obiekty Twierdzy Pietropawłowskiej, które rosyjscy żołnierze budowali wraz z wziętymi do niewoli Szwedami, były to budowle drewniano-ziemne, jako, że budowa kamiennych umocnień wymagałaby o wiele więcej czasu i większego nakładu środków. (więcej)

Co można zobaczyć?

Najpotężniejsza ekspozycja muzeum Twierdzy Pietropawłowskiej mieści się za murami Domu Komendanta, powstałym w połowie 18 wieku. To właśnie tutaj, w kilku salach przedstawiono historię miasta od okresu przedpiotrowskiego do granicy 19-20 wieku. Eksponaty wystawy (znaleziska archeologiczne, dokumenty, grafika, obrazy, umeblowanie, narzędzia minionych epok, kostiumy historyczne oraz wiele innych) dają możliwość całkowitego zatopienia się w atmosferze nie tylko uroczystego, ale i codziennego życia stolicy Imperium Rosyjskiego, poznania wielu interesujących faktów na temat mieszkańców miasta i ich przyzwyczajeń. Historia samej twierdzy przedstawiona została w oddzielnej ekspozycji, która daje możliwość zwiedzenia Soboru Świętych Piotra i Pawła oraz Bastionu Trubeckiego. Ponad trzy wieki historii twierdzy znalazły swe odbicie w licznych rycinach, starych planach i szkicach, fotografiach, eksponatach archeologicznych. Widoczne zmiany zachodzące w obliczu twierdzy na przestrzeni wieków przedstawiono przy pomocy makiet oraz kilku programów multimedialnych.

Za murami Bastionu Trubeckiego mieści się jedna z najbardziej przygnębiających ekspozycji twierdzy, przedstawiająca szczegóły na temat istnienia głównego politycznego więzienia Rosji. Podczas jej oglądania można dowiedzieć się wielu ciekawych rzeczy na temat losów słynnych więźniów, trybu i warunkach życia za więziennymi murami, obejrzeć odnowione cele, bibliotekę więzienną oraz kaplicę. Kilka ekspozycji znajduje się w Soborze Świętych Piotra i Pawła, który w epoce carskiej Rosji był nie tylko obiektem kultu, ale i miejscem przechowywania trofeów wojennych – sztandarów i kluczy od zdobytych miast i warowni. W galerii, łączącej sobór z grobowcem wielkich książąt Romanowów, można zobaczyć odrestaurowane Pokoje Carskie, zаś w dzwonnicy soboru znajduje się odrębna ekspozycja, zatytułowana «Trzy wieki nad miastem», która przyciąga ogrom turystów dzięki zapierającymi dech w piersi widokami rozpościerającymi się na Sankt-Petersburg. W niedalekiej odległości od dzwonnicy mieści się „Botnyj Dom” (Dom Łodzi), wzniesiony tu w latach 1760 w celu przechowywania niewielkiej drewnianej łodzi (ros. „botik”) cara Piotra I.

Ogromną popularnością cieszy się piesza wycieczka, tzw. «Panorama Newska», trasa której wiedzie pomiędzy dwoma bastionami – Carskim i Naryszkina. Spacerując po drewnianych mostkach szczytem muru obronnego, dostrzec można majestatyczne budowle Petersburga, Nabrzeże Pałacowe, mosty oraz cały zespół Twierdzy Pietropawłowskiej. Przyjemnie stąd obserwuje się ceremonię codziennego południowego armatniego wystrzału, odbywającego się o godzinie 12:00 z Bastionu Naryszkina. Tradycja wystrzału z działa narodziła się jeszcze za czasów Piotra I, lecz wtedy wystrzały z Bastionu Carskiego oznaczały koniec dnia pracy oraz były sygnałem oznaczającym podniesienie się wód w Newie. Kolejnym popularnym wydarzeniem odbywającym się za murami Twierdzy Pietropawłowskiej jest ceremonia rozprowadzenia warty honorowej, która poprzedza południowy wystrzał. Ceremonia ta, w trakcie której podziwiać można plac defilad oraz wystawienie flag, odbywa się tylko w okresie ciepłym (zazwyczaj od końca maja do października) w soboty.

Twierdzę Pietropawłowską można zwiedzać:

terytorium twierdzy dostępne jest codziennie – od godziny 09:00 dо 20:00;
muzea – od godziny 10:00 do 18:00, oprócz środy.