Korzystając z naszej witryny, wyrażasz zgodę na korzystanie z plików cookie. Używamy ich w celu poprawy jakości z tej strony, specjalnie dla Ciebie, pomagają nam zrozumieć Twoje potrzeby (pomagają nam zbierać statystyki), pomóc naszym partnerom dostarczyć odpowiednią zawartość wyświetlaną na naszej stronie internetowej. Aby dowiedzieć się więcej na temat plików cookie kliknij tutaj .

cookies
noimage

Twierdza w Prochowie

Nad niezbyt wysokim brzegiem rzeki Szelon, praktycznie w centrum dzisiejszego miasta, znajduje się jedna z najstarszych warowni północnego-zachodu – Twierdza w Porchowie. Ta kamienna cytadela z jednostronnym systemem obronnym bardzo dobrze zachowała swe oblicze i jest dziś wyrazistym wzorcem rosyjskiej fortyfikacji z czasów, w których nie było jeszcze broni palnej.

Historia Twierdzy w Porchowie

Niewielkie miasteczko Porchow posiada niezwykle imponującą historię, która sięga epoki księstw staroruskich. О założeniu osady w 1239 roku nad prawym brzegiem rzeki Szelon przez nowogrodzkiego księcia Aleksandra Jarosławowicza, nazwanego wnet Newskim po podboju Szwedów nad Newą, pojawia się wzmianka w Latopisie Nowogrodzkim Pierwszym. Osada znajdowała się na przylądku utworzonym u zbiegu rzeki Dubienki i Szelon, i była jednym z wielu «gorodców» wzdłuż brzegów tej rzeki, które książę Aleksander zakładał w celu ochrony posiadłości Republiki Nowogrodzkiej przed atakami litewskich oddziałów od strony morza. Obecnie «gorodiec», który dał początek miastu Porchow, stanowi jedynie pozostałości ziemnych wałów i zwie się Starym Porchowskim Grodziskiem. А w 13 wieku była to osada umiejscowiona na ziemnym nasypie, otoczona murem z drewnianych zrębów, wewnątrz których znajdowała się ziemia bądź kamienie. Od zewnętrznej strony, bardziej narażonej na atak, grodzisko to było dodatkowo chronione przez podwójny rząd wałów i fos. W 1346 roku porchowskie grodzisko pomyślnie zniosło szturm litewskiego wojska księcia Olgierda Giedyminowicza, na temat też i czego pojawia się w latopisie wzmianka.(więcej w sekcji Historia)

Co można zobaczyć?

Niewielka, lecz posiadająca niezwykłą atmosferę Twierdza w Porchowie pozwala naocznie dostrzec to, jak wyglądały stare rosyjskie fortyfikacje w czasach, w których broń palna dopiero zyskiwała na popularności w walkach i oblężeniach. Drobne remonty i odbudowy, przeprowadzane za jej murami w różnych latach, nie zniekształciły zamkowego oblicza, co korzystnie odróżnia twierdzę w Porchowie od wieli innych fortyfikacyjnych obiektów północnego-zachodu Rosji. Obecnie warownia ta prezentuje sobą: obwody murów obronnych, datowane na 14-15 wiek; trzy baszty – Małą, Środkową i Nikolską; pozostałości fosy obronnej i cerkiew Mikołaja, wzniesioną w 18 wieku na fundamencie cerkwi wcześniejszej. Wewnątrz zamkowego dziedzińca znajduje się niewielki ogród z klombami, sklepikami i brukowanymi dróżkami. Na zamkowych ścianach zachowały się niecodzienne dekoracyjne elementy – utworzone z płytek krzyże. Można je dostrzec na Środkowej Baszcie i przęsłach ściany obok niej się znajdującej, а także na ścianie, zwróconej w stronę rzeki Szelon. Badacze twierdzą, że krzyże te były nie tylko elementem «ochronnym», ale i pewnym heraldycznym symbolem Republiki Nowogrodzkiej.

Miłośnikom muzealnych ekspozycji twierdza oferuje dwa muzea – muzeum poświęcone historii kraju w latach Wielkiej Wojny Ojczyźnianej i muzeum poświęcone historii samej warowni i jej właścicieli.

Twierdzę w Porchowie można zwiedzać:

codziennie – od godziny 10:00 do 18:00, poniedziałek – dzień wolny.