Korzystając z naszej witryny, wyrażasz zgodę na korzystanie z plików cookie. Używamy ich w celu poprawy jakości z tej strony, specjalnie dla Ciebie, pomagają nam zrozumieć Twoje potrzeby (pomagają nam zbierać statystyki), pomóc naszym partnerom dostarczyć odpowiednią zawartość wyświetlaną na naszej stronie internetowej. Aby dowiedzieć się więcej na temat plików cookie kliknij tutaj .

cookies
noimage

Moskiewski Kreml

Kreml moskiewski, jak i każda oficjalna rezydencja głowy państwa – to symbol kraju, historyczne miejsce, skupiające w sobie ogromne bogactwo kulturowe kilku epok. Na ten majestatyczny, umiejscowiony nad brzegiem rzeki Moskwy, architektoniczno-artystyczny kompleks składają się zabytkowe carskie pałace i komnaty, postawne baszty, zwieńczone złotymi kopułami sobory, przestronne parki i place, z których najbardziej znanym jest Plac Czerwony. Muzea Kremla zaliczane są do najczęściej zwiedzanych muzeów Rosji i kryją w swych murach niezliczone kolekcje sztuki użytkowej, plastycznej oraz jubilerskiej.

Historia Kremla moskiewskiego

Badania archeologiczne pozwalają przypuszczać, iż znajdujące się na terytorium Kremla osady istniały jeszcze przed okresem słowiańskim, w epoce żelaza. Jednakże, za umownego poprzednika Kremla uważane jest grodzisko wschodniosłowiańskiego plemienia Wiatyczów. Powstało ono na szczycie Wzgórza Borowickiego nad lewym brzegiem rzeki Moskwy na początku 10 wieku i posiadało system obronny w postaci pierścienia składającego się z wałów ziemnych, fosy i palisad. Bliskie sąsiedztwo tętniących życiem szlaków handlowych (wodnych i lądowych) pozwalało plemieniu Wiatyczów szybko się rozwijać, przez co do 11 wieku grodzisko to osiągnęło już rozmiary typowego dla tej epoki miasta. Po mających miejsce w 12 wieku książęcych walkach osada ta, jak i wiele innych ziem Wiatyczów, przeszła w ręce Rusi Włodzimiersko-Suzdalskiej. W 1156 roku, w czasach panowania księcia Jerzego Dołgorukiego uważanego za założyciela Moskwy, wiekowe już obwarowania zostały odnowione. W tym czasie przyszły Kreml uległ poważnej rozbudowie – drewniane ściany osiągały długość ponad 800 metrów i chroniły terytorium o powierzchni 3 ha. Wokół twierdzy nadal rozciągały się wały ziemne, już o wiele wyższe, a także głęboka, poszerzona do 16 metrów fosa.

W 1238 roku drewniana twierdza znacznie ucierpiała w wyniku pożaru szalejącego podczas najazdu mongolskich wojsk Batu-chana, kiedy to Moskwa została zdobyta po trwającej pięć dni osadzie. Odbudowana w latach 1260 twierdza pozyskała status rezydencji głowy Wielkiego Księstwa Moskiewskiego – udzielnych książąt, którzy w tym okresie formalnie zależni byli od Wielkiego Księstwa Włodzimierskiego. Dalszy rozrost posiadłości i potęgi moskiewskich książąt doprowadził do zwiększenia terytorium Kremla, na którym stopniowo pojawiało się coraz to więcej nowych budowli. W roku 1330, w tysięczną rocznicę tak cenionego przez cerkiew prawosławną Konstantynopola, na Kremlu został wzniesiony Sobór Zbawiciela w Borze. Przez wiele wieków cerkiew ta była najstarszą w mieście i stanowiła grobowiec książąt, lecz w 1933 roku świątynia taż na podstawie decyzji partii bolszewickiej została zburzona. W 1339 roku Kreml moskiewski został odnowiony, chociaż baszty i mury jego nadal były wykonane z drewna, aż do momentu panowania księcia Dymitra Dońskiego, kiedy to rozpoczął się proces budowy nowego, już kamiennego Kremla. (więcej)

Co można zobaczyć?

Wymienić wszystkie atrakcje Kremla moskiewskiego jest niezwykle trudno, ponieważ na przestrzeni wielu stuleci kompleks ten wzbogacił się o ogromną ilość historycznych budowli, soborów, placów i pomników. Rozpoznawalność nadały Kremlowi mury, przyozdobione typowymi dla włoskiej architektury fortyfikacyjnej blankami, tak zwanymi «jaskółczymi ogonami» oraz basztami wzniesionymi w jednym stylu w latach 1485-1516. Spośród 20 zachowanych kremlowskich baszt tylko Baszta Nikolska została przebudowana w 19 wieku i obecnie wyróżnia się swym pseudogotyckim stylem. Najwyższa baszta Kremla – Troicka, umiejscowiona jest w zachodniej części muru, przy Parku Aleksandryjskim, i osiąga wysokość 79 metrów. Na tejże baszcie, jak również na Borowickiej oraz Spasskiej, znajduje się zegar. Wygrywający melodie zegar Spasskiej Baszty zyskał szeroką sławę i uważany jest za jeden z symbolów Kremla.

Terytorium Kremla przepełnione jest muzeami, a najstarszym z nich jest Zbrojownia, która uzyskała status muzeum w 1806 roku, w czasach panowania Aleksandra I. Początkowo za murami Zbrojowni pracowali utalentowani mistrzowie oraz złotnicy, którzy trafiali na dwór carski z różnych zakątków kraju. W późniejszym czasie składająca się z wyrobów rodzimych mistrzów kolekcja Zbrojowni została powiększona, gdyż tu właśnie trafiały na przechowanie różnorakie poselskie dary, а także niezwykłe i kosztowne przedmioty przywożone przez kupców z dalekich krajów. Najbardziej popularnymi eksponatami Zbrojowni są obecnie: czapka Monomacha, tron cara Iwana IV Groźnego oraz kolekcja wspaniałych drogocennych jajek Fabergé.

Kosztowności rosyjskiego dworu carskiego, insygnia koronacyjne oraz relikwie rodzinne podziwiać można w Funduszu Diamentowym, który swą muzealną działalność rozpoczął w 1967 roku. Oprócz blasku koron cesarskich Fundusz Diamentowy raczy swych gości widokiem kilku cennych kamieni o światowej sławie, a są to: diament «Orłow», diament «Szach» oraz inne gigantyczne kamienie szlachetne. Wielu zwiedzających Kreml turystów pragnie zobaczyć Zmianę Warty Honorowej, która następuje codziennie od godziny 08:00 rano do godziny 08:00 wieczorem co godzinę przed Grobem Nieznanego Żołnierza. Kolejnymi popularnymi atrakcjami Kremla są: Car Puszka oraz Car Kołokoł, które pozyskały sławę głownie dzięki swym ogromnym rozmiarom. Gigantyczna, wykonana z brązu, Car Puszka została odlana w 1586 roku przez ruskiego mistrza Czochowa, lecz służyła jedynie jako element odstraszający wroga, ponieważ nigdy żadnego wystrzału nie oddała. Podobny los – niewykorzystanie zgodne z przeznaczeniem – spotkał i Car Kołokoł, który posiada masę ponad 200 ton.