Korzystając z naszej witryny, wyrażasz zgodę na korzystanie z plików cookie. Używamy ich w celu poprawy jakości z tej strony, specjalnie dla Ciebie, pomagają nam zrozumieć Twoje potrzeby (pomagają nam zbierać statystyki), pomóc naszym partnerom dostarczyć odpowiednią zawartość wyświetlaną na naszej stronie internetowej. Aby dowiedzieć się więcej na temat plików cookie kliknij tutaj .

cookies
noimage

Zamek Lauken

Niewielki, lecz pod względem strategicznym ważny z punktu widzenia wypraw krzyżowych Zamek Lauken posiada długą historię, liczącą ponad osiem wieków. W różnych okresach swego istnienia budowla ta była twierdzą oraz rezydencją lokalnego duchowieństwa i zakonnego podskarbiego, domkiem myśliwskim pruskich książąt i szlachecką posiadłością. Ta niejednokrotnie przebudowywana budowla jest dziś co prawda szkołą wsi Saranskoje, lecz mimo to jest dobrze znana turystom interesującym się architektoniczną spuścizną Zakonu Krzyżackiego z Obwodu Kaliningradzkiego.

Historia Zamku Lauken

Początki historii Zamku Lauken przypominają historię wielu zamków współczesnego Obwodu Kaliningradzkiego: w połowie 13 wieku rycerze Zakonu Krzyżackiego wznieśli na ziemiach pruskich wiele warowni sprzyjających przemieszczaniu się zakonnego bractwa dalej na wschód. Początkowo na podbitych terenach powstawały proste drewniane zamki i wałowe umocnienia, zadaniem których była głównie ochrona nowych posiadłości oraz rozmieszczenie garnizonu. Taki też i był Zamek Lauken, historia którego rozpoczęła się około 1260 roku w niegdysiejszej pruskiej osadzie nad prawym brzegiem Łaby (obecnie rzeka Dejma). Osada zwana Łowke po raz pierwszy pojawia się na kartach zakonnych kronik datowanych na 1258 rok. Nazwa, prawdopodobnie, powstała od pruskiego słowa «ljauk» (pole), i w późniejszym czasie przeobraziła się w nazwę zamku – Lauken, Laukischken. Po podziale podbitych ziem pomiędzy duchowieństwem a rycerzami Lauken stał się własnością biskupa Samlandu. (więcej w sekcji Historia)

Co można zobaczyć?

Obecnie Zamek Lauken to wciąż zabytkowa, składająca się z dwóch kondygnacji oraz wzniesionego w drugiej połowie 20 wieku trzykondygnacyjnego korpusu budowla. Ten stary obiekt, o kształcie zbliżonym do prostokąta, posiada (oprócz dwóch podstawowych kondygnacji) cokół, mansardę i strych. Od północnej strony budynku dobrze zachował się fundament oraz mury z kamienia polnego i cegły, która zalicza się do krzyżackiego okresu istnienia Zamku Lauken. Na ten sam okres datowana jest piwnica o beczkowatym sklepieniu, o szerokości 3.2 metra i wysokości 2.1 metra. W piwnicy, która rozciąga się pod całą budowlą, znajdują się niewielkie okna wpuszczające odrobinę światła dziennego. W południowej części obiektu kształt fundamentu pozwala przypuszczać, że istniała tu baszta. Grubość zamkowych murów w dolnej części dochodzi do 2.4 metra. Wiele wieków temu północną część zamku chroniło dodatkowo grząskie rozlewisko, lecz po przekształceniu zamku na szlachecką posiadłość ten błotnisty teren został osuszony i przemieniony w park. W miejscu, w którym wcześniej istniało przedzamcze, można dziś zobaczyć resztki fosy i muru obronnego. Wiele osób odnajduje tu potłuczoną ceramikę i resztki cegieł z pruskiego i krzyżackiego okresu.

Zamek Lauken można zwiedzać:

obiekt jest czynną szkołą, dlatego też do środka wjeść można w godzinach jej pracy. Oględziny zamku z zewnątrz możliwe o każdej porze.