Korzystając z naszej witryny, wyrażasz zgodę na korzystanie z plików cookie. Używamy ich w celu poprawy jakości z tej strony, specjalnie dla Ciebie, pomagają nam zrozumieć Twoje potrzeby (pomagają nam zbierać statystyki), pomóc naszym partnerom dostarczyć odpowiednią zawartość wyświetlaną na naszej stronie internetowej. Aby dowiedzieć się więcej na temat plików cookie kliknij tutaj .

cookies
noimage

Twierdza Koporye

W okolicach Sankt Petersburga jest wiele atrakcji turystycznych, wśród których Twierdza Koporye zasługuje na szczególną uwagę, ponieważ większość architektonicznych zabytków Północnej Stolicy powstało w 18-19 wieku, а w Koporye zachowały się autentyczne fragmenty umocnień, datowane na 13 wiek. Na przestrzeni swej burzliwej historii twierdza ta niejednokrotnie zmieniała właścicieli i była kilkukrotnie przebudowywana, lecz mimo to zachowała niezwykłą atmosferę dawnej Rusi.

Historia Twierdzy Koporye

Historia Twierdzy Koporye sięga 13 wieku, kiedy to północno-zachodnie ziemie Rusi były przedmiotem sporu pomiędzy Księstwem Nowogrodzkim i Zakonem Liwońskim. Zimą 1240 roku liwońscy rycerze w czasie jednej ze swych krzyżowych wypraw zdobyli osadę Koporye, należącą wówczas do okolicznego pogańskiego plemienia Wotów. Plemię to było natenczas wasalem Nowogrodu, płaciło księciu daninę i razem z nim uczestniczyło w wyprawach wojennych. Osada Koporye była tak zwanym pogostjem – miejscem, w którym zatrzymywał się książę z drużyną w czasie zbiórki danin z okolicznych ziem. Liwończycy spalili pogostje i w jego miejscu założyli niewielką drewnianą twierdzę, swój punkt oporu. W 1241 roku nowogrodzka drużyna, dowodzona przez Aleksandra Newskiego, odbiła Koporye Zakonowi Liwońskiemu, po czym wszystkie umocnienia, zbudowane przez rycerzy, zostały zburzone. Ponownie twierdza w Koporye została wzniesiona po niemal czterech dziesięcioleciach, kiedy to nowogrodzkim księciem został syn Aleksandra Newskiego, Dmitrij. W 1279 roku w Koporye wzniesiono niewielką drewnianą twierdzę, lecz już po roku książę Dmitrij wydał rozkaz zamiany drewnianych ufortyfikowań na kamienne. (więcej w sekcji Historia)

Co można zobaczyć?

Stara Twierdza Koporye, wygląd której ukształtował się w 16 wieku, umiejscowiona jest na naturalnym skalnym wzgórzu nad rzeką Koporką. Rzeczka, przepływająca po dnie szerokiego wąwozu, w epoce rozkwitu Koprye była znacznie bardziej zasobna w wodę i dobrze broniła południowej i południowo-zachodniej strony twierdzy. Podejścia od wschodniej i północnej strony przegradzał naturalny rów. Twierdza, mimo, iż jest częściowo zburzona, to nadal posiada imponujący wygląd zewnętrzny i może pochwalić się fragmentami murów, które przetrwały od końca 13 wieku. Współczesny architektoniczny kompleks Twierdzy Koporye składa się z: baszt, murów obronnych, bram, mostu, grobowca rodziny Zinowjew i Soboru Przemienienia Pańskiego. Na Północnej Wieży dobrze zachowała się okładzina w postaci ciosanych płyt, które niegdyś pokrywały całą twierdzę. Północna i Południowa Wieża znajdują się u zamkowej bramy, i w trakcie ich szturmu wróg trafiał w krzyżowy ogień prowadzony z tych dwóch baszt. Wszystkie zamkowe wieże miały po pięć kondygnacji z ambrazurami.

Z bramy droga w stronę dziedzińca prowadzi przez długi łukowy tunel, wewnątrz którego wcześniej również były ambrazury i wychodziły drzwi wartowni. Niedaleko od wejścia do zamku, bezpośrednio w murze, zobaczyć można piękną granitową fasadę kaplicy-grobowca. W samej kaplicy przetrwały resztki malunków i dekoracyjnych ornamentów. Naprzeciwko Środkowej Wieży znajduje się jedna z najstarszych budowli Twierdzy Koporye – Sobór Przemieniania Pańskiego, który badacze datują na drugą połowę 14 – początek 15 wieku. Obecnie ta na wpół zburzona świątynia została częściowo odbudowana i ponownie otwarta dla parafian, lecz obecny remont prowadzony jest na niezbyt wysokim poziomie i wątpliwym jest, że jej historyczne oblicze zostanie przywrócone. W północno-zachodniej części twierdzy znajduje się tajne podziemne przejście w postaci kamiennego korytarza, którym zamkowi obrońcy mogli dokonywać wypadów. Pod Północną Wieżą znajdują się jeszcze dwa potajemne przejścia, lecz one nie wychodzą poza obręb zamku, а, według niektórych historyków, prowadziły do sal tortur. Obecnie wszystkie mieszczące się w Koporye tajne przejścia zostały zasypane fragmentami zawalonych ścian oraz innym wieloletnim gruzem. W ostatnich latach na zamkowym terytorium często odbywają się folklorystyczne święta, festiwale historyczne, rekonstrukcje bitew oraz inne podobne temu imprezy.

Twierdzę Koporye można zwiedzać:

październik-pierwsza połowa marca – od godziny 10:00 do 17:00, dzień wolny – poniedziałek;
druga połowa marca-kwiecień – od godziny 10:00 do 16:00, bez dni wolnych;
maj-wrzesień – od godziny 10:00 do 19:00 (poniedziałek-czwartek), od godziny 10:00 do 20:00 (piętek-sobota), od godziny 10:00 do 18:00 (niedziela).