Korzystając z naszej witryny, wyrażasz zgodę na korzystanie z plików cookie. Używamy ich w celu poprawy jakości z tej strony, specjalnie dla Ciebie, pomagają nam zrozumieć Twoje potrzeby (pomagają nam zbierać statystyki), pomóc naszym partnerom dostarczyć odpowiednią zawartość wyświetlaną na naszej stronie internetowej. Aby dowiedzieć się więcej na temat plików cookie kliknij tutaj .

cookies
noimage

Kreml w Kołomnie

Kamienna cytadela z wysokimi basztami i pozostałościami po masywnych murach jest dziś główną atrakcją turystyczną Kołomny, niewielkiego podmoskiewskiego miasta, historia którego liczy zaledwie trzydzieści lat mniej niż historia stolicy. Majestatyczny Kreml w Kołomnie, wzniesiony w 16 wieku w miejscu wiekowej już drewnianej twierdzy, przez wiele lat był niezastąpioną forpocztą Państwa Moskiewskiego i ni razu nie ugiął się przed wrogiem w otwartym starciu. Ironią losu największe straty twierdza ta poniosła w czasie pokoju, a to za sprawą działań okolicznych mieszkańców, którzy niejednokrotnie rozbierali kremlowskie mury i baszty, by uzyskane dzięki temu materiały wykorzystać do budowy własnych domów. Na szczęście, w połowie 19 wieku wandalizm ten został ukrócony i kołomieńska cytadela stanęła przed szansą na dalszą egzystencję.

Historia Kremla w Kołomnie

Po rozpadzie Rusi Kijowskiej niewielka słowiańska osada, istniejąca w otoczeniu lasów sosnowych nad brzegiem rzeki Oka od 7-8 wieku, stała się przedmiotem zainteresowania od razu ze strony kilku niezależnych księstw, które w połowie 12 wieku starały się włączyć do swych posiadłości ziemie dzisiejszego obwodu moskiewskiego (potocznie Podmoskowja). Największy sukces na tym polu osiągnęło Księstwo Riazańskie, władcy którego wznieśli w Kołomnie drewnianą cytadelę i przeobrazili osadę w forpocztę oraz pomyślne handlowo-rzemieślnicze centrum. Dowodem tego, iż umocnione miasto istniało już w 1177 roku jest wiekowy Latopis Ławrientiewski (Latopis Laurentego). Pod koniec 12 wieku Kreml w Kołomnie stał się rezydencją księcia udzielnego, władcy Księstwa Kołomieńskiego, zależnego od książąt riazańskich. W 1301 roku, korzystając z konfliktów toczących się pomiędzy riazańskimi książętami, Kołomnę zdobył i przyłączył do swych posiadłości książę moskiewski Daniel (Daniił), młodszy syn Aleksandra Newskiego. W sierpniu 1380 roku w Kołomnie odbyła się zbiórka wojsk rosyjskich, po czym pułki Księstwa Moskiewskiego, Jarosławskiego, Sierpuchowskiego, Rostowskiego pod dowództwem księcia Dymitra Dońskiego ruszyły na Bitwę na Kulikowym Polu. (wiecej)

Co można zobaczyć?

Obecnie Kreml w Kołomnie posiada status obiektu kulturowo-historycznego, składającego się z kilku muzeów o różnorakiej tematyce. Oprócz wielkich ekspozycji Muzeum Krajoznawczego, opowiadającego o losach miasta i leciwej cytadeli, kompleks «Kołomieński Kreml» oferuje swym gościom kilka sal wystawowych, art-galerię sztuki współczesnej oraz tak niezwykłe muzea, jak Muzeum Kołomieńskiej Pastyły, Muzeum Fotografii Rosyjskiej, Muzeum Zabawek i inne. Zachowane i odbudowane kremlowskie obiekty są również poważnym powodem ku temu, by zajrzeć w mury tej zabytkowej twierdzy. Wszak nienadaremnie w 2013 roku ta kołomieńska cytadela znalazła się w gronie zwycięzców ogólnonarodowego projektu (konkursu), w którym w powszechnym głosowaniu wybranych zostało 10 wizualnych symboli Rosji. Niestety, burzliwa przeszłość nie pozwoliła tej potężnej budowli na całkowite zachowanie swego oblicza – na przestrzeni minionych stuleci zniszczono niektóre bramy, fragmenty muru obronnego i znaczną część wież, lecz i w takiej postaci Kreml w Kołomnie prezentuje się jako prawdziwy kamienny kolos.

Główne wejście do Kołomieńskiej warowni, а zarazem i najbardziej ujmujący obiekt kompleksu, stanowią Pyatnitskie Wrota – dwukondygnacyjna brama przejazdowa z niewielką wieńczącą ją wieżyczką. Wcześniej w wieżyczce znajdował się dzwon nabatny, sygnalizujący niebezpieczeństwo w przypadku ataku wroga bądź pożaru. Oprócz bram skrzydłowych wejście do kremla zabezpieczała także brona – opuszczana podwójna krata z zaostrzonymi końcami. W czasach Wielkiej Smuty ta ciężka brona została zdemontowana z rozkazu Maryny Mniszchówny, która otwarła bramy kremla oddziałom polskich interwentów. W późniejszym czasie brona zniknęła, co przyczyniło się do narodzin legendy o ukrytych w okolicach Kremla carskich skarbach, zakopanych w ziemi i nakrytych broną. Nad przejazdowym podkowiastym łukiem Pyatnitskich Wrót znajdują się wykonane z białego kamienia ikony-płaskorzeźby z wygrawerowaną na płycie modlitwą.

Kolejną godną uwagi kremlowską basztą jest Granowitaja Wieża, która zawarła w sobie od razu twa typy wież: zewnętrzna jej strona jest wielościenna, zaś wewnętrzna – prostokątna. Wieża ta przekracza wysokość 20 metrów i dzieli się na pięć kondygnacji, z których dolna znajduje się pod ziemią. Po tym jak Kreml w Kołomnie utracił swe znaczenie obronne Granowitaja Wieża wykorzystywana była do różnych celów, w tym także jako kaplica a nawet sklep naftowy (w okresie Radzieckim). Obecnie odbywają się tu zebrania uczestników klubu «Swiatogor», а także mieści się wystawa zabytkowej broni. Od zachodniej strony twierdzy znajduje się najwyższa wieża – Wieża Maryny, zwana także Okrągłą bądź Kołomieńską. Tak naprawdę wieża ta nie jest okrągła, lecz wielościenna, aczkolwiek 20 subtelnych krawędzi z daleka zlewa się w jedną całość. Ta strażnicza baszta składa się z ośmiu kondygnacji i licznych strzelnic, co też i pozwalało skutecznie korzystać z niej ją podczas obrony w ruchu kolistym.

Kreml w Kołomnie można zwiedzać:

wstęp na terytorium Kremla wolny, codziennie i całodobowo.