Korzystając z naszej witryny, wyrażasz zgodę na korzystanie z plików cookie. Używamy ich w celu poprawy jakości z tej strony, specjalnie dla Ciebie, pomagają nam zrozumieć Twoje potrzeby (pomagają nam zbierać statystyki), pomóc naszym partnerom dostarczyć odpowiednią zawartość wyświetlaną na naszej stronie internetowej. Aby dowiedzieć się więcej na temat plików cookie kliknij tutaj .

cookies
noimage

Monastyr Świętego Cyryla Biełozierskiego

W miejscu odludnym, w kraju jezior i nieprzebytych lasów, założył wielebny Cyryl swą pustelnię, która ostatecznie przeobraziła się we wpływowy Monastyr Świętego Cyryla Biełozierskiego. Za pieniądze moskiewskich władców oraz dostojnych bojarów w, 15-17 wieku zostało założone prawdziwe klasztorne grodzisko, majestatyczne mury i masywne baszty, kopuły świątyń i dzwonnic którego po dzień dzisiejszy odbijają się w szafirowej gładzi wód jeziora Siwierskiego. Przez kilka wieków Monastyr Świętego Cyryla Biełozierskiego był nie tylko ważnym kulturowym i duchowym centrum, czczonym daleko poza granicami Wołogodzkiego Kraju, ale i pełnił funkcje obiektu fortyfikacyjnego oraz więzienia przeznaczonego dla będących w niełasce dworzan.

Historia Monastyru Świętego Cyryla Biełozierskiego

Założycielem Monastyru Świętego Cyryla Biełozierskiego był mnich Kuźma Weliaminow, а następnie archimandryta moskiewskiego Monasteru Simonowskiego, który w stanie zakonnym przyjął imię Cyryl. W 1397 roku, przeszedłszy trudną i długą drogę, przybył wielebny Cyryl do Biełozierska, by tu właśnie założyć klasztor. Zgodnie z legendą, miejsce budowy wskazała mu sama Bogurodzica, i w czasie swej wyprawy po Biełozieriu odkrył on to miejsce – wzgórze górujące nad gładzią wód jeziora Siwierskiego. Tu właśnie osiadł wielebny Cyryl wraz ze swym współtowarzyszem, mnichem Terapontem, wykopawszy w zboczach wzgórza ziemiankę, która stała się poprzedniczką przyszłego monastyru. Po roku Terapont wyruszył w poszukiwaniu nowego miejsca dla własnego klasztoru, а do Cyryla przyłączyło się kilku okolicznych mieszkańców i mnichów z Monasteru Simonowskiego. Założyciel Monastyru Świętego Cyryla Biełozierskiego przeżył wiele lat, a w momencie jego śmierci w 1427 roku w klasztorze, który składał się już z kilku drewnianych świątyń, pustelni i obiektów gospodarczych, zamieszkiwało ponad 50 osób. (więcej)

Co można zobaczyć?

Wydarzenia minionych stuleci nie sprzyjały stanowi tegoż zabytkowego monastyru, lecz mimo wszystko architektura muzeum-rezerwatu Świętego Cyryla Biełozierskiego zasługuje na zachwyt. Obecnie klasztorny kompleks zawiera obiekty Starego Miasta (zespół Soboru Zaśnięcia Matki Bożej i Monasteru św. Jana Chrzciciela), Nowego Miasta i Ostrogu, terytorium niegdysiejszej twierdzy pomiędzy Nowym a Starym Miastem. Głównym budynkiem zespołu Soboru Zaśnięcia Matki Bożej jest jednoimienny sobór, powstały w 1496 roku w przeciągu pięciu miesięcy. Masywny Sobór Zaśnięcia Matki Bożej, przyozdobiony ornamentalnymi pasami, został wzniesiony przez rostowskich mistrzów i na moment swej budowy był jedną z pierwszych kamiennych budowli Biełozieria. Zabytkowy ikonostas świątyni na przestrzeni wielu wieków uważany był za główną wartość Soboru Zaśnięcia; na dzień dzisiejszy część ikon wróciła za mury soboru, а ponadto, prowadzona jest renowacja świątynnych fresków, wykonanych w 1641 roku przez Lubima Ageeva, ikonografa z Kostromy.

Historia kompleksu Nowego Miasta sięga roku 1653, kiedy to z rozkazu Aleksego Michajłowicza rozpoczęła się wieloletnia budowa obiektów fortyfikacyjnych. Wysokie mury Nowego Miasta rozciągają się na niemal dwa kilometry, na rogach tejże twierdzy mieszczą się graniaste baszty (Ozernaya (Jeziorna), Wołogodzka, Kuznechnaya (Kowalska), Moskiewska), zaś za wjazd do twierdzy służy prostokątna Baszta Kazańska. W 20 wieku, w czasie kształtowania ekspozycji muzeum-rezerwatu, na terytorium Nowego Miasta została ulokowana jedna z najstarszych drewnianych cerkwi Rosyjskiej Północy, Cerkiew Złożenia Szat (koniec 15 wieku), która została przywieziona ze wsi Borodava. W niedalekiej odległości zobaczyć można zabytkowy młyn wiatrowy, który również został tu przywieziony z pobliskiej wsi. Oprócz zabytków architektonicznych, muzeum może być również dumne ze swych bogatych ekspozycji, tematyka których jasno wynika z ich nazw: Mnisia Pustelnia, Świat Dzwonów, Spuścizna Księgarska, Twierdza Carska, Antyki Biełozieria i inne.

Monastyr Świętego Cyryla Biełozierskiego można zwiedzać:

maj-wrzesień – codziennie, od godziny 09:00 do 18:00;
październik-kwiecień – wtorek-niedziela, od godziny 09:00 do 18:00.