Korzystając z naszej witryny, wyrażasz zgodę na korzystanie z plików cookie. Używamy ich w celu poprawy jakości z tej strony, specjalnie dla Ciebie, pomagają nam zrozumieć Twoje potrzeby (pomagają nam zbierać statystyki), pomóc naszym partnerom dostarczyć odpowiednią zawartość wyświetlaną na naszej stronie internetowej. Aby dowiedzieć się więcej na temat plików cookie kliknij tutaj .

cookies
noimage

Pałac Pena w Sintrze

Jeden z najbardziej wyrazistych i najbardziej niezwykłych zabytków historycznych Portugalii wcale nie znajduje się w stolicy kraju, lecz w starym mieście Sintra. Niczym wdzięczny rajski ptak, wysoko ponad miastem szybuje na szczycie góry zapierający dech w piersi Pałac Pena wraz ze swymi wspaniałymi wieżami, kopułami i ażurowymi galeriami, o murach pokrytych barwnymi i jaskrawymi kolorami, zupełnie nietypowymi dla architektury zamkowej. Wszak i sama jego architektura - wyrazisty wzorzec eklektyzmu – poraża obfitością elementów zupełnie różnych stylów, które zostały połączone przez utalentowanego architekta w cudowny i organiczny bukiet. Podziwiać ten fantastyczny pałac można na okrągło godzinami, znajdując w jego wyglądzie cechy romantyzmu europejskiego, neorenesansu i neogotyku, elementy stylu manuelińskiego oraz luksusowych mauretańskich pałaców.

Historia Pałacu Pena

Na temat wieku Pałacu Pena, który w towarzystwie wspaniałego parku wznosi się na szczycie pięciusetmetrowej góry, nie da się wypowiedzieć w sposób jednoznaczny. Z jednej strony, nie ma on aż tak dużo lat, wszak ta letnia rezydencja portugalskiej rodziny królewskiej powstała tu zaledwie w połowie 19 wieku. Lecz z drugiej, źródła historyczne dotyczące pałacu zacierają się w średniowieczu, kiedy to w jego miejscu powstała kaplica na cześć Matki Boskiej. Miejsce pod skromną drewnianą kaplicę Nossa Senhora da Pena, według legendy, wskazała sama Dziewica Maryja, która objawiła się komuś z okolicznej arystokracji. Malownicze miasteczko Sintra, wywalczone od Maurów jeszcze w połowie 12 wieku, cieszyło się popularnością wśród portugalskich monarchów, którzy podczas letniego wypoczynku często odwiedzali kaplicę w górach – ciche, odosobnione miejsce.

W 1493 roku jako prosty pielgrzym wszedł na wierzchołek góry do kaplicy król Jan II wraz z małżonką Eleonorą. W latach panowania króla Manuela I Szczęśliwego, w miejscu kaplicy rozpoczęła się budowa klasztoru Świętego Hieronima. Początkowo jego budowa zbiegła się w czasie z radosną nowiną o narodzinach długo oczekiwanego następcy, który od swych rodziców (Manuela I i Izabeli z Austrii) otrzymywał tytuły pana Portugalii, Kastylii i Aragonii i mógłby kiedyś zjednoczyć półwysep w jedno królestwo. Jednakże radość Manuela I była przedwczesna: najpierw podczas porodu zmarła jego żona, а po upływie paru lat zmarł i małoletni książę Michał (Miguel) da Paz. W ten oto sposób, klasztor rozbudowywał się w imię pamięci zmarłych krewnych króla, który po śmierci pierworodnego ożenił się z siostrą byłej żony, Marią Aragońską. (więcej)

Co można zobaczyć?

Fasada Pałacu Pena oraz jego wnętrza zachowały się niemal bez zmian na przestrzeni minionego stulecia, od momentu, gdy jego mury opuściła królowa Amelia. Płacowo-parkowy kompleks składa się z czterech umownych części, które najwygodniej oglądać jest po kolei, ponieważ każda z nich zawiera obszerną ilość niezwykłych detali oraz elementów. Pierwszą część pałacu stanowi budowla, otaczająca główne budynki i zawierająca mur obronny wraz z jego zębami i wieżyczkami, tunel wejściowy i dwie bramy, z których jedna umocniona jest zwodzonym mostem. Nad łukiem bramy wewnętrznej znajduje się bardzo popularna wśród turystów rzeźba Trytona – mitologicznej istoty, dość złowrogiej z wyglądu, stanowiącej alegorię stworzenia świata z czterech żywiołów.

Drugą część pałacu obejmuje niegdysiejszy średniowieczny Klasztor Hieronimitów, kaplicę w stylu manuelińskim oraz basztę z zegarem słonecznym, powstałą w 1843 roku. Ów zegar słoneczny powstał nie tylko w charakterze elementu dekoracyjnego. Okazuje się, iż jego mechanizm połączony jest z mechanizmem, przy pomocy którego codziennie w południe daje salwę działo znajdujące się na tarasie. Widok na budynek klasztoru oraz wieżę zegarową jest znacznie lepszy z trzeciej części pałacu – dziedzińca wewnętrznego, przyozdobionego mauretańskimi łukami. Ów wewnętrzny dziedziniec stanowi zarazem przestronny taras i balkon z ażurowymi łukami, а także miejsce, z którego można spojrzeć na szalejący w oddali Ocean Atlantycki.

Czwartą część Pałacu Pena stanowi nowe skrzydło wraz z jego cylindrycznymi bastionami, а także terytorium przylegające bezpośrednio do niego. Najbardziej godną uwagi dekorację pałacu można zobaczyć w Sali Głównej, w której zgromadzone zostały freski, żyrandole, umeblowanie oraz inne elementy dekoracyjne, datowane na 14-19 wiek. W Sali Saskiej znajduje się wystawa bogatego zbioru saskiej porcelany, а w Sali Jelenia podziwiać można wystawę poświęconą sztuce malunku witrażowego.

Pałac Pena można zwiedzać:

codziennie – od godziny 09:30 do 19:00; pałacowy park otwarty do godziny 20:00.
25 grudnia i 1 stycznia Pałac Pena jest niedostępny dla turystów.