Korzystając z naszej witryny, wyrażasz zgodę na korzystanie z plików cookie. Używamy ich w celu poprawy jakości z tej strony, specjalnie dla Ciebie, pomagają nam zrozumieć Twoje potrzeby (pomagają nam zbierać statystyki), pomóc naszym partnerom dostarczyć odpowiednią zawartość wyświetlaną na naszej stronie internetowej. Aby dowiedzieć się więcej na temat plików cookie kliknij tutaj .

cookies
noimage

Twierdza Srebrna Góra

Twierdza w Srebrnej Górze jest największym obiektem militarno- obronnym w europie. Powstała w drugiej połowie XVIII wieku, ale przyczyn tak powstania fortyfikacji o takich rozmiarach należy szukać już w średniowieczu. Budowla jest położona na wysokości ponad 600 m n.p.m. Ta monumentalna, utopijna wizja oświeceniowych strategów zachwyca swym rozmachem i przeraża budowlanym wysiłkiem, którego efekty militarne w zasadzie sprawdziły się tylko jeden raz – podczas kampanii napoleońskiej.

Historia Twierdzy Srebnogórskiej

Miejscowość Srebrna Góra została założona w XIV wieku, jako osada górnicza, a jej mieszkańcy trudnili się wydobyciem srebra. Osada znajduję się w tak zwanej ziemi kłodzkiej, a ta z kolei przechodziła burzliwe dzieje.

Przez cały XI wiek ziemia kłodzka była terenem uporczywych walk między Piastami, a czeskimi Przemyślidami W wiekach XIII i XIV na zasadzie dożywotniego lenna ziemią kłodzką władali Piastowie Śląscy: Henryk IV Probus, Henryk VI Dobry i Bolko II ziębicki. W 1526 roku Kłodzko wraz ze śląskiem i Czechami przeszło pod panowanie Habsburgów. Na początku wojny trzydziestoletniej Kłodzko opowiedziało się po stronie Fryderyka V, elektora Palatynatu. W 1622 roku region został zdobyty przez Austriaków. Zniszczeniu uległ zamek, który Austriacy postanowili zamienić w twierdzę. W czasie I wojny śląskiej Kłodzko na mocy pokoju wrocławskiego z 1742 roku przeszło pod panowanie Prus. Ówczesny król Fryderyk II Wielki, doceniając strategiczne położenie miasta, przystąpił do modernizacji fortyfikacji poaustriackich i rozbudowy twierdzy. W takich oto okolicznościach podjęto decyzję o ufortyfikowaniu tegoż obszaru. (więcej)

Architektura

Jak wspomnieliśmy budowana przez dwanaście lat twierdza była jednym z największych tego typu obiektów w ówczesnej Europie. Dziś jest zdecydowanie największym spośród wszystkich zachowanych.

Twierdza składa się z kilku fortów i bastionów. Główny trzon stanowi zespół bastionów z donżonem w środku. Fort Donjon jest najwyższym fortem w twierdzy ma 120 metrów szerokości i 120 długości. W jego skład wchodzą cztery duże bastiony wieżowe: Wieża Miejska- od północnego wschodu, Nowomiejska- od południowego zachodu, Wyższa- od północnego zachodu, i Niższa- od południowego wschodu. Platforma na szczycie wznosi się na 30 metrów ponad suchą fosą. Don Jon z Bastionem Dolnym łączy się nasypem, na którym niegdyś wznosił się most zwodzony. Do pięciopoziomowych kazamatow prowadzi osiem bram, w sieni znajdują się wydrążone stanowiska strzeleckie. Po północno-wschodniej stronie głównego bastionu znajduje się II Fort Rogowy, połączony z głównym trzonem, systemem wałów. Broniono się tam 12 armatami, załogę stanowiło 115 żołnierzy i 8 oficerów. Jego zadaniem była obrona drogi dojazdowej do twierdzy oraz ostrzał artyleryjski miasteczka, nad którym górował. Wzdłuż grzbietu górskiego w kierunku północno-wschodnim usytuowano dwie działobitnie, połączone z głównym fortem krytą drogą tak zwaną enwelopą, o długości około jednego kilometra. Po drugiej stronie przełęczy znajduje się Fort Ostróg o dwóch czołach i flankach. Na dziedzińcu jest studnia o głębokości 84 metrów. Fortu broniło 30 armat, 315 żołnierzy i 8 oficerów. Forty są wykute w skale, a wały wykonano z kamienia i rumowiska. Ściany fortów oblicowano kamieniem, a naroża ciosami z czerwonego piaskowca.

 

Zwiedzanie.

Wzdłuż północnej części twierdzy wiedzie czarny szlak turystyczny. Czas przejścia wynosi 45 minut. Trasa rozpoczyna się na przystanku PKS w Srebrnej Górze i początkowo prowadzi drogą do Nowej Wsi Kłodzkiej, by szybko skręcić w lewo na szutrową drogę. Przechodzimy trawersem południowy stok Chochoła Małego o wysokości 686 metrów nad poziomem morza. Mijamy zejście schodkami do baru “Srebrnogórzanka”. Po, około, dziesięciu minutach na rozwidleniu szlaków skręcamy w prawo. Nie dochodząc do bramy skręcamy w prawo, zaraz potem w lewo, później przed prawie zasypanym wejściem ponownie skręcamy w prawo, zaraz potem w lewo, by obejść oddzielony fosą Fort Rogowy – jest on najbardziej wysuniętą na zachód częścią twierdzy głównej. Dalej mijamy Esplanadę – szeroką pochyłą płaszczyznę opadającą od Bastionu Górnego do Fortu Rogowego. Kolejno mijamy Bastion Górny i Kleszczowy. Wychodzimy na placyk między Bastionem Dolnym a II Fortem Rogowym. Nieco niżej przed nami droga dojazdowa, prowadząca do stacji kolejowej w Srebrnej Górze. Szlak prowadzi w lewo, mijamy z lewej strony schronisko PTSM im .kmdr. S. Frankowskiego (nazwane tak w 1974 roku ku czci oficera WP, zmarłego w Oflagu VIIIB). Po paru minutach docieramy do punktu wyjścia, po stronie południowo-wschodniej.

Opracowanie: Wojciech Zabielski