Korzystając z naszej witryny, wyrażasz zgodę na korzystanie z plików cookie. Używamy ich w celu poprawy jakości z tej strony, specjalnie dla Ciebie, pomagają nam zrozumieć Twoje potrzeby (pomagają nam zbierać statystyki), pomóc naszym partnerom dostarczyć odpowiednią zawartość wyświetlaną na naszej stronie internetowej. Aby dowiedzieć się więcej na temat plików cookie kliknij tutaj .

cookies
noimage

Lahore Fort (Shahi Qila)

Fort Lahore (Shahi Qila) Ten majestatyczny fort, umiejscowiony w samym sercu wiekowego już miasta Lahaur, można spokojnie określić mianem prawdziwej encyklopedii architektury wspaniałego imperium Wielkich Mogołów, dynastii, która przez kilka wieków władała ogromnym terytorium Indii Północnych. Terytorium Fortu Lahore skupia ponad 20 monumentalnych budowli, które powstały w epoce największego rozkwitu miasta, by stanowić symbol niezliczonego bogactwa oraz bezgranicznej potęgi padyszachów dynastii Mogołów. Po upadku imperium, miasto Wielkich Mogołów w znacznym stopniu utraciło swój niegdysiejszy blask a wspaniałe pałace, ogrody i meczety Fortu Lahore opustoszały. Przed ostatecznym upadkiem i zapomnieniem to dzieło architektoniczne zostało ocalone przez historyków sztuki, dzięki którym owa twierdza została wpisana na Listę Światowego Dziedzictwa UNESCO.

Historia Fortu Lahore

Budowa fortu w mieście Lahaur, wzmianka na temat którego pojawiała się jeszcze 2 wieku n.e. w pracach Ptolemeusza, rozpoczęła się w drugiej połowie 16 wieku, za czasów Akbara I, trzeciego padyszacha imperium Wielkich Mogołów. Bogate miasto handlowe, w którym schodziły się ważne szlaki handlowe między Persją, Indiami i Tybetem, od dawna stanowiło stolicę wpływowych dynastii Ghaznawidów i Ghurydów. Cytadela, na fundamencie której wzniósł się potężny Fort Lahore, powstała nad brzegiem przeschłej obecnie rzeki Ravi jeszcze w 1021 roku dla Mahmuda z dynastii Ghaznawidów. Ów gliniasto-błotnisty fort przeszedł wiele prób: ucierpiał w wyniku najazdów Mongołów w 1241 roku, został zniszczony przez armię Timura Chromego w 1398 roku, i wreszcie, został zdobyty w 1526 roku przez potomka Timura Chromego, padyszacha Babura, założyciela dynastii Wielkich Mogołów.

Wnuk Babura, padyszach Akbar I wydał rozkaz wzniesienia w miejscu starej i na wpół zburzonej twierdzy potężnego fortu, do budowy którego wykorzystywano już nieco mocniejsze materiały – wypalaną cegłę oraz bloki z czerwonego piaskowca. Budowa licznych obiektów fortu trwała przez cały okres panowania Akbara I (1556-1605), który pragnął umocnienia północnozachodnich granic swego imperium oraz chciał zaprezentować wszystkim bogactwo dynastii Mogolskiej. W okresie tym do fortu można było wejść przez bramę znajdującą się we wschodnim murze, która znana jest obecnie pod nazwą Bramy Maseeti lub Masjidi. (więcej)

Co można zobaczyć?

Najbardziej znanymi spośród licznych budynków kompleksu Fortu Lahore są obiekty, które pojawiły się w pierwszej połowie 17 wieku, w okresie panowania Szahdżahana. Pałac Lustrzany (Sheesh Mahal) powstał w 1631 roku w charakterze prywatnych komnat żony padyszacha, ale wykorzystywany był również jako harem. Ze wspaniałych pałacowych dekoracji do dnia dzisiejszego zachowało się niewiele, ale patrząc nawet na pozostałości tych cudownych mozaik utworzonych z różnokolorowych luster, na rzeźbione stiuki i ażurowe łukowe sklepienia sufitów można wyobrazić sobie, jak ogromny przepych panował tutaj w czasach rozkwitu Pałacu Lustrzanego. Pawilon Naulakha z pochyłym dachem, wzniesiony mniej więcej w tym samym okresie co i Pałac Lustrzany, został kunsztownie wyłożony kamieniami szlachetnymi, które były układane na rzeźbionym marmurze w postaci wzorów.

W zachodniej części fortu, w niedalekiej odległości od bramy Alamgiri, znajduje się Meczet Perłowy, który powstał w 1635 roku. Ta wspaniała budowla, wykonana ze śnieżnobiałego marmuru i zwieńczona trzema kopułami, różni się od większości meczetów tym, iż posiada nie trzy, lecz pięć łuków na fasadzie głównej. Za czasów sikhów Meczet Perłowy zwał się Moti Mandir i przez jakiś czas wykorzystywany był jako skarbiec państwowy. Niewątpliwie na uwagę zasługuje również jeszcze jedna budowla, pochodząca z okresu panowania Szahdżahana – Diwan-i-Am bądź też Sala Audiencyjna, która pod względem form architektonicznych przypomina podobną salę znajdująca się za murami Czerwonego Fortu w Agrze.

Niezwykle atrakcyjnie wygląda również i Lal Burj (Czerwona Baszta) – ośmiokątna budowla wchodząca w skład systemu murów obronnych. Baszta owa powstała jeszcze za czasów padyszacha Dżahangira, ojca Szahdżahana, lecz w późniejszym czasie została przebudowana i przyozdobiona filigranową rzeźbą i mozaikowymi wzorami. W Sali Marzeń Dżahangira, prywatnych pokojach padyszacha, mieści się obecnie muzeum z wystawami poświęconymi historii imperium Wielkich Mogołów. Jednym z eksponatów muzeum jest miniaturowa kopia słynnego Tadź Mahal, która powstała z kości słoniowej. Okres Sikhizmu w dziejach Fortu Lahore został odzwierciedlony w eksponatach muzeum znajdującego się za murami Hammamu Dżahangira.

Fort Lahore można zwiedzać:

od godziny 10:00 do 18:00 (poniedziałek-piątek).