Korzystając z naszej witryny, wyrażasz zgodę na korzystanie z plików cookie. Używamy ich w celu poprawy jakości z tej strony, specjalnie dla Ciebie, pomagają nam zrozumieć Twoje potrzeby (pomagają nam zbierać statystyki), pomóc naszym partnerom dostarczyć odpowiednią zawartość wyświetlaną na naszej stronie internetowej. Aby dowiedzieć się więcej na temat plików cookie kliknij tutaj .

cookies
noimage

Historia zamku Hohenzollernów

Początków długiej historii zamku Hohenzollern należy szukać w średniowieczu, kiedy to pojawiły się pierwsze wzmianki o „ Domu Hohenzollernów” datowane na rok 1061. Nie wiadomo jak dużym i luksusowym był zamek w tym okresie, ale już w XIII wieku kroniki historyczne opiewają ten kompleks zamkowy jako najlepszy z wszystkich zamków Szwabi. W 1423 roku w czasie wojen domowych w Szwabi zamek został zniszczony w trwającym dziesięć miesięcy oblężeniu, po czym następne ponad trzydzieści lat trwała jego odbudowa by uczynić go potężniejszym i wzmocnić go fortyfikacyjnie. Nowa budowla okazała się być bardziej trwałą i udało się zamkowi przetrwać nie mało bitew w czasie wojny trzydziestoletniej, wojny o sukcesję austriacką i wiele innych wojen. Kilka wieków fortyfikacje zamku Hohenzollernów stanowiły ważne znaczenie strategiczne, ale z czasem zamek-twierdza podupadł i został praktycznie porzucony przez swoich właścicieli, przedkładających ponad życie w zamku rycerskim życie w luksusowych pałacach. Większość budynków zamkowych została rozebrana, a materiał wykorzystany do celów budowlanych, dla potomnych w pierwotnym wyglądzie ocalała jedynie kaplica Św. Michała.

Swoje powtórne narodziny zamek Hohenzollern zawdzięcza królowi pruskiemu Fryderykowi Wilhelmowi IV , który jeszcze jako książę następca tronu odwiedził ruiny „rodzinnego gniazda” i powziął zamysł przywrócić dawne, utracone, piękno zamku. Od zamysłu do realizacji upłynęło około trzydzieści lat, przez tyle czasu idea rekonstrukcji i restauracji zamku nie opuściła króla i w 1852 rozpoczęły się prace konserwatorskie pod okiem i nadzorem znamienitego berlińskiego architekta Friedricha Stullera. I tak czerpiąc z wzorców gotyckich budowli Anglii i Francji Stuller przez okres 15 lat stworzył w stylu neogotyckim jeden z najbardziej imponujących kompleksów zamkowych Niemiec.

Otwarcie odrestaurowanej rezydencji Hohenzollernów odbyło się 3 października 1867 roku, przy czym piękny zamek został przeznaczony do celów bardziej reprezentatywnych i spełniania roli pomnika utrwalającego historię sławnej rodziny dlatego nikt nie zamieszkiwał zamku na stałe. Dopiero w 1945 roku przyszło zamkowi dać schronienie Wilhelmowi III, ostatniemu dziedzicowi cesarskiego tronu Niemiec. Osiadł on w zamku ze swoją żoną Cecylią i tu został pochowany w 1951 roku. Obecnie zamek w dalszym ciągu jest siedzibą przedstawicieli dynastii Hohenzollernów, którzy część zamkowego dziedzińca i pomieszczeń udostępnili dla zwiedzających.