Korzystając z naszej witryny, wyrażasz zgodę na korzystanie z plików cookie. Używamy ich w celu poprawy jakości z tej strony, specjalnie dla Ciebie, pomagają nam zrozumieć Twoje potrzeby (pomagają nam zbierać statystyki), pomóc naszym partnerom dostarczyć odpowiednią zawartość wyświetlaną na naszej stronie internetowej. Aby dowiedzieć się więcej na temat plików cookie kliknij tutaj .

cookies
noimage

Ufortyfikowana nekropolia Szalla

W niedalekiej odległości od ujścia rzeki Wadi Bu Rakrak do Oceanu Atlantyckiego znajduje się jedna z najstarszych architektonicznych atrakcji turystycznych Rabatu, która jednocześnie stanowi i ruiny rzymskiego miasta Sala Colonia, i muzułmańską nekropolię dynastii Marynidów. Obecnie ruiny Szalla są widocznym przypomnieniem bogatej historii Rabatu, jak również przyjemnym i spokojnym miejscem turystycznych przechadzek, podczas których można zobaczyć nie tylko zabytkowe obiekty, ale i nowych gospodarzy tegoż historycznego miejsca – całą kolonię bocianów, które przejęły całkowitą kontrolę nad drzewami, minaretami i murami obronnymi.

Historia nekropolii Szalla

Ruiny rzymskiego miasta i nekropolia muzułmańskich władców umiejscowione są w miejscu, w którym narodziła się historia współczesnych miast – Rabatu i Sala. Najwcześniejszą osadą w rejonie ujścia rzeki do Wadi Bu Rakrak było miasto Shalat, założone ponad 2 tysiące lat temu przez Fenicjan, cywilizacja których słynęła z rozwoju rzemiosła i handlu morskiego. Miasto Shalat było jednym z dużych punktów handlowych Fenicjan na wybrzeżu Maroka, а po 6 wieku p.n.e. przeszło pod zwierzchnictwo Kartaginy. Zresztą, ani po obecności Fenicjan, ani obecności mieszkańców Kartaginy nie pozostały tu żadne znaczące świadectwa historyczne, а najwcześniejsze artefakty, odnalezione przez archeologów w miejscu nekropolii Szalla, odnoszą się do czasów rzymskich. Miasto, wspominane w 1-2 wieku naszej ery jako Sala lub Sala Colonia, było osadą rzymskiej prowincji Mauretania Tingitana. (więcej w sekcji historia)

Co można zobaczyć?

Zwiedzanie nekropolii Szalla rozpoczyna się od głównego wejścia, umiejscowionego w południowej części muru obronnego. Monumentalne, przyozdobione podkowiastym łukiem wejściowym, bramy umocnione są dwoma masywnymi bocznymi wieżami, które tak samo jak i mur obronny, zwieńczone są spiczastymi zębami. Nad łukiem wejścia wygrawerowana jest data «1339», która odpowiada zakończeniu budowy muru obronnego za czasów Abu al-Hassana. W centrum nekropolii zachowało się kilka pozostałości po murach budowli, znanej jako Zawiya. Ten religijny budynek pełnił jednocześnie i funkcje meczetu, i muzułmańskiej szkoły, i schronienia dla uczniów i pielgrzymów. Według niektórych badaczy, Zawiya w nekropolii Szalla nie ustępowała pod względem luksusu i wykończenia wnętrz słynnej medresie w Fezie. Zawiya i minarety nekropolii zachowały częściowe zdobienie fasady w postaci terakotowych kafelków, pokrytych glazurą. Wariacja portugalskich kafelków azulejo poprzez mauretańskie tradycje architektoniczne przyjęła się w Maroku, gdzie kafelki takie zaczęły zwać się zellige.

W epoce rozkwitu terytorium nekropolii Szalla było wspaniałym ogrodem z pachnącymi drzewami i kwiatami, wśród których znajdowało się około 30 mauzoleów i grobowców przedstawicieli dynastii Marynidów i ich krewnych. Najlepiej zachowało się mauzoleum sułtana Abu al-Hassana i jego małżonki Shams Al- Dohy, imię której tłumaczy się bardzo poetycko – Poranne Słońce. Również na terytorium nekropolii i poza jego murami współcześni archeolodzy odnajdują liczne obiekty, z epoki istnienia tu rzymskiego miasta Sala Colonia. Tak zostały odnalezione szczątki Decumanus Maximus – głównej ulicy w rzymskiej urbanistyce, która od zawsze była ukierunkowana ze wschodu na zachód. Podczas wykopalisk odnaleziono Łuk Triumfalny, stelę z łacińskimi napisami, pozostałości murów miejskich, podziemne akwedukty, forum (plac zgromadzeń zbiorowych) oraz inne obiekty.

Nekropolię Szalla można zwiedzać:

codziennie – od godziny 80:30 do 18:30.