Korzystając z naszej witryny, wyrażasz zgodę na korzystanie z plików cookie. Używamy ich w celu poprawy jakości z tej strony, specjalnie dla Ciebie, pomagają nam zrozumieć Twoje potrzeby (pomagają nam zbierać statystyki), pomóc naszym partnerom dostarczyć odpowiednią zawartość wyświetlaną na naszej stronie internetowej. Aby dowiedzieć się więcej na temat plików cookie kliknij tutaj .

cookies
noimage

Zamek Odawara

Gładkie wody zatoki oceanicznej oraz majestatyczne pasmo górskie Hakone – te oto malownicze pejzaże rozpościerają się przed oczyma każdego, kto tylko dotrze na sam szczyt głównej baszty Zamku Odawara. Ta niegdysiejsza samurajska cytadela typu równinno-górskiego, w okresie «walczących prowincji» znalazła się w wirze krwawych starć, toczących się pomiędzy kilkoma potężnymi feudałami. Tak burzliwa przeszłość nie mogła oczywiście nie pozostawić po sobie żadnego śladu: zamek był często zdobywany, burzony i ponownie odbudowywany, aż w okresie Meiji całkowicie zakończył swe istnienie. Odbudową, zniszczonej niemal do samego fundamentu warowni, zajęto się dopiero pod koniec 20 wieku, i po wielu latach zapomnienia Zamek Odawara ponownie stał się ozdobą nadmorskiego, jednoimiennego miasteczka.

Historia Zamku Odawara

Współczesna twierdza Odawara znajduje się mniej więcej w tym samym miejscu, w którym to w 12-13 wieku mieściła się ufortyfikowana rezydencja klanu Kobayakawa. Po stłumieniu powstania, które w 1416 roku wszczął w północnych i wschodnich prowincjach Uesugi Ujinori, miasto Odawara znalazło się pod zwierzchnictwem, pochodzącego z historycznej prowincji Suruga, klanu Omori. W 1418 roku Omori Eriharu zbudował w swych nowych posiadłościach zamek, będący rezydencją klanu aż do tragicznego zdarzenia, mającego miejsce w 1494 roku, kiedy to w stronę twierdzy Odawara skierował swe chciwe spojrzenie Hōjō Sōun. Ów słynny wódz i założyciel wpływowego rodu Go-Hōjō, w owym czasie był już gospodarzem prowincji Izu, а Zamek Odawara (przez wzgląd na swą dogodną strategiczną lokalizację) dawał możliwość kontrolowania również i znacznej części regionu Kantō.

W walce o władzę Hōjō Sōun posługiwał się wszelkimi możliwymi sposobami by osiągnąć swe zamierzone cele, co też i potwierdza fakt związany ze zdobyciem twierdzy Odawara. Hōjō Sōun nawiązał znajomość z młodym właścicielem zamku, Daimyo Omori Fujiyori, którego wkrótce w czasie polowania podstępnie pozbawił życia. Zamek Odawara na niemal cały wiek przeszedł w ręce rodu Go-Hōjō, po czym aż pięć pokoleń tegoż rodu nieustannie przebudowywało i umacniało ów obiekt, który stał się nie tylko ich główną rezydencją, ale także centrum posiadłości. W 16 wieku twierdza ta słynęła ze swego potężnego systemu obronnego, była otoczona wypełnionymi wodą fosami od niższej strony wzgórza oraz suchymi rowami od wyższej. Skalisty krajobraz i potężne mury obronne również odgrywały ważną rolę w obronie warowni. Niezaprzeczalnymi dowodem jej potęgi jest historia nieudanej próby zdobycia obiektu w 1561 roku, kiedy to rezydencję Go-Hōjō przez około dwa miesiące oblegał wybitny przywódca Kenshin Uesugi, zwany przez ludzi tej epoki «bogiem wojny». (więcej)

Co można zobaczyć?

Główną zamkową budowlą jest 60-metrowy donżon, który mimo, iż z zewnątrz przypomina trzykondygnacyjną basztę, to wewnątrz mieści tych kondygnacji aż pięć. W roku 1960, w czasie obchodów 20-lecia dnia nadania Odawarze statusu miasta, w celu przyciągnięcia turystów na górnej kondygnacji donżonu otwarto taras widokowy, z którego podziwiać można zatokę Sagami oraz góry Hakone. Mury tegoż donżonu mieszczą w sobie pokaźne muzeum, zachwycające ekspozycjami broni białej i palnej, samurajskich zbroi oraz różnorakich związanych z historią Zamku Odawara artefaktów. Można tu także podziwiać makiety, dające wyobrażenie tego, jak zamek zmienił swój wygląd oraz wielkość budynków w różnych okresach swego istnienia. Oprócz donżonu, odbudowie poddane zostały również inne obiekty terytorium zamkowego: Brama Akagane, Tokiwagi i Umade, а także narożna baszta Sumiyagura.

Wieloletnią historię Zamku Odawara, а także życie członków rodu Go-Hōjō, naświetlają ekspozycje, umiejscowionego u podnóża zamku muzeum historycznego. Interaktywne ekrany, możliwość dotknięcia niektórych eksponatów, przyodziania zbroi bądź wsłuchania się w odgłosy walk toczących się podczas oblężenia zamku – wszystko to sprawia, iż muzeum to cieszy się niezwykłym zainteresowaniem ze strony zwiedzających, szczególnie tych młodszych. Spacer po zamkowym parku, część drzew którego posadzona została jeszcze w latach 1920, jest przyjemnym zwieńczeniem wycieczki korytarzami Odawary. Podczas wiosennych oraz letnich miesięcy park ten przepełniają tak wspaniale kwitnące drzewa i rośliny, iż trudno zdecydować się co wygląda piękniej: sakura, azalia, hortensja czy lotos?

Zamek Odawara można zwiedzać:

codziennie – od godziny 09:00 do 17:00; dzień wolny – 31 grudnia oraz 1 stycznia.