Korzystając z naszej witryny, wyrażasz zgodę na korzystanie z plików cookie. Używamy ich w celu poprawy jakości z tej strony, specjalnie dla Ciebie, pomagają nam zrozumieć Twoje potrzeby (pomagają nam zbierać statystyki), pomóc naszym partnerom dostarczyć odpowiednią zawartość wyświetlaną na naszej stronie internetowej. Aby dowiedzieć się więcej na temat plików cookie kliknij tutaj .

cookies
noimage

Zamek w Cahir

Niemal dziewięć wieków temu, na skalistej wyspie omywanej przez wody rzeki Suir, został wzniesiony Zamek Cahir, majestatyczny strażnik ziem hrabstwa Tipperary. Ten jeden z największych i dobrze umocnionych zamków Irlandii, na przestrzeni całej swej długiej historii miał okazję przebyć kilka oblężeń, a jego gospodarze, wywodzący się z wpływowego rodu Butler, w różnych latach byli to oddanymi zwolennikami korony angielskiej, to znów zaciekłymi obrońcami irlandzkiej niepodległości. Obecnie Zamek w Cahir, który wyśmienicie zachował swój początkowy wygląd surowego zamku rycerskiego, stanowi narodowy pomnik i niezwykle popularny obiekt turystyczny. Zastygły w czasie obraz średniowiecznej twierdzy Cahir został uwieczniony w kilku filmach historycznych, w tym również w słynnym «Excaliburze», poświęconym legendzie o królu Arturze i rycerzach Okrągłego Stołu.

Historia Zamku w Cahir

Drewniano-ziemne umocnienia, wznoszone przez wodzów miejscowych plemion, istniały na owej wyspie pośrodku rzeki Suir już od niepamiętnych czasów. Jednakże, wszystkie te tymczasowe budowle ustępowały miejsca kamiennej twierdzy, powstałej w 1142 z rozkazu Conora O'Briena, króla Thomondu (teren historyczny na południowym zachodzie Irlandii). Twierdza, która słynęła ze swej niedostępności z powodu swej wyspowej lokalizacji, przez wiele lat odgrywała ważną rolę strategicznego obiektu znajdującego się na środku drogi z Waterford do Limerick. W 13 wieku ród O’Brien wybudował w twierdzy zamek, który z czasem stał się fundamentem pod kolejne przebudowy.

Na kilka lat przed śmiercią, pod koniec 14 wieku, król Anglii Edward III podarował Zamek Cahir baronowi Jamesowi Butlerowi, wywodzącemu się z potężnej rodziny dziedzicznych głównych podczaszych Irlandii. Rodzina Butler, przedstawiciele której nosili tytuł hrabiego (później – księcia) Ormond, na przestrzeni kilku wieków dochowywała wierności monarchom angielskim. W 15-16 wieku twierdza Cahir niejednokrotnie podlegała przebudowom dokonywanym przez jej gospodarzy, którzy pragnęli poszerzyć, umocnić i upiększyć swe rodzinne gniazdo. W okresie tym w zamku pojawiło się kilka baszt na murze obronnym chroniącym budynek główny – donżon i dziedziniec wewnętrzny. Ponadto, wzniesiono oddzielną rezydencję Butlerów. (więcej)

Co można zobaczyć?

Wspaniale zachowana średniowieczna architektura Zamku Cahir daje możliwość współczesnym zwiedzającym całkowicie zatopić się w atmosferze dawno już minionych wieków, poczuć się cząstką tegoż bogatego historycznego obiektu. Terytorium zamkowe tworzą trzy dziedzińce, powstałe w różnych stuleciach, odzwierciedlające określone etapy istnienia twierdzy. Dziedziniec wewnętrzny, najmniejszy pod względem powierzchni, lecz najważniejszy pod względem obronnym, powstawał w najwyższym punkcie wyspy, równocześnie z donżonem - w 13 wieku. Wysokie narożne baszty oraz ogromna brama posiadająca opuszczaną bronę – oto system obronny okresu, w którym południowa część wyspy umocniona nie była.

W północnej części dziedzińca góruje trzykondygnacyjny donżon o potężnych murach, które byłyby w stanie oprzeć się oblężniczym działom tej epoki. Olbrzymi Hol, dobudowany do donżonu w późniejszym etapie poszerzania zamku, został częściowo przebudowany w latach 1840. Spiralne schody znajdujące się w jego wnętrzu, prowadzą do prywatnych pokoi lorda Cahir, znajdujących się na drugiej oraz trzeciej kondygnacji i zadziwiających dość luksusowymi wnętrzami, rzadkimi jak na średniowiecze. Kolejne schody łączą donżon z sąsiadującą, okrągłą Wieżą-studnią, która nie tylko zapewniała zapas wody, ale miała za zadanie również chronić budynek główny przed rzecznym przypływem wód.

W 15 wieku, za czasów Butlerów, powstał dziedziniec zewnętrzny, dzięki któremu rozwiązano kwestię dotyczącą obrony pozostałej części wyspy. Rezydencja baronów została przeniesiona do pomieszczeń znajdujących się nad bramą, w związku z czym trzeba było usunąć bramę i utworzyć nowe wejście od strony wschodniej. Dziedziniec środkowy powstał w 16 wieku, kiedy to zewnętrzny i wewnętrzny dziedziniec został rozdzielony nowym murem, mającym stanowić dodatkowe utrudnienie podczas szturmu na donżon. Strzelnice, znajdujące się w murach środkowego i zewnętrznego dziedzińca, zostały przystosowane dla łuczników, których później zastąpili kusznicy. W 16-17 wieku na murach Zamku Cahir zaczęto umieszczać działa, które zgodnie ze swym przeznaczeniem wykorzystywane były niezbyt często. Po lewej stronie głównego wejścia znajdującego się w murze obronnym, zachowała się kula, która utknęła tam w czasie oblężenia Cahir przez Roberta Devereux.

Zamek w Cahir można zwiedzać:

16 październik - luty – od godziny 09:30 do 16:30;
marzec - 15 czerwiec, wrzesień - 15 październik – od godziny 09:30 do 17:30;
16 czerwiec – sierpień – od godziny 09:00 do 18:30.