Korzystając z naszej witryny, wyrażasz zgodę na korzystanie z plików cookie. Używamy ich w celu poprawy jakości z tej strony, specjalnie dla Ciebie, pomagają nam zrozumieć Twoje potrzeby (pomagają nam zbierać statystyki), pomóc naszym partnerom dostarczyć odpowiednią zawartość wyświetlaną na naszej stronie internetowej. Aby dowiedzieć się więcej na temat plików cookie kliknij tutaj .

cookies
noimage

Historia zamku Alkazar w Segowii

Sama nazwa Alkazar wskazuje na to, że historia tego zamku sięga początkami panowania na Półwyspie Iberyjskim Maurów , którzy zbudowali swoje "Alcazar" (Twierdze) w kilku miejscach na terenie współczesnej Hiszpanii i Portugalii. Dokładna data zbudowania przez Saracenów twierdzy Segowii nie jest znana, ale jest oczywiste, że to zdarzyło się między VII a IX wiekami. Już w XX wieku, podczas prowadzonych w mieście archeologicznych prac wykopaliskowych dostarczono dowodów na to aby sądzić, że już w latach panowania rzymskiego istniały tu także forty lub wzmocnienia, które prawdopodobnie zostały zniszczone przez Wizygotów jeszcze przed arabskim podbojem Hiszpanii. W roku 1085 wojska króla Alfonsa VI wygnały z Segowii Saracenów bez trudu przejmując drewnianą fortecę, której los przeznaczył zostać przemienioną w jeden z najpiękniejszych zamków Hiszpanii. Pierwsze piśmienne wzmianki o zamku datuje się na wiek XII i jeśli w roku 1120 mówią o nim jako o bezimiennej "fortecy na wzgórzu nad Eresmą", to już w roku 1155 w archiwach kościoła zamkowego znajdziemy go pod nazwą zamek Alcazares - a nazwa ta była tradycyjnie używana dla twierdz i pałaców wybudowanych w stylu mauretańskim.

W 1176 roku, po ślubie z Eleonorą Angielską , król Alfons VIII Szlachetny wybrał Alkazar na miejsce swojego zamieszkania, co stało się punktem zwrotnym w długim okresie istnienia luksusowego zamku.

Później stał się zamkiem rodzinnym władców dynastii Trastamara, bocznej gałęzi dynastii Burgundów i doświadczył procesów całego szeregu przebudowy i rozbudowy. Z czasów panowania Alfonsa VIII do dnia dzisiejszego zachowało się kilka budynków Alcazar: Sala Wielka i królewskie komnaty , galeria w północnej części zamku i zbrojownia. Po tym jak w 1258 roku król Alfons X Mądry cudem uniknął śmierci, gdy niespodziewanie zawaliła się część zamku, natychmiast rozpoczęto remont budynku. W tym czasie na zamku pojawiła się Sala Królewska,w której odbywały się ważne narady i uroczyste przyjęcia. W pierwszej połowie XV wieku, w czasie panowania króla Juana II Kastylijskiego powstał najwyższy obiekt zamku Alcazar - New Tower (Nowa Wieża) , obecnie znana jako Wieża Juana II.

W grudniu 1474 r. Alcazar miał okazję do odegrania ważnej, dla historii Hiszpanii, roli - to właśnie tu za solidnymi murami zamku ukryła się przyszła królowa Izabela I Kastylijska, po tym jak w Segowi dotarła do niej wieść o śmierci w Madrycie swojego brata Henryka IV. Następnego dnia, z pomocą kamerdynera i skarbnika króla Henryka, szlachetnego dworzanina Andresa Cabrery i przy wsparciu Rady Segowi Izabella została, na głównym placu miasta, koronowana na na tron Kastylii i Leonu, chociaż oficjalnie tytuł królewski został jej przyznany dopiero w 1479 roku, po zakończeniu kastylijskiej wojny o sukcesję . Według niektórych danych w Alcazar odbył się również tajny ślub Izabeli z Ferdynandem, księciem Aragonii. Jeszcze jednym monarchą, który swój ślub zorganizował także w Alcazar był hiszpański król Filip II, który w 1570 roku wstąpił tu w swój ostatni, czwarty, związek małżeński z młodą Anną Habsburską.

W latach panowania Filipa II zamek Alcazar przeszedł szereg przeobrażeń , które sprawiły, że budowla stała się bardziej podobna do struktur zamkowych Europy Środkowej. W szczególności dotyczyło to wieży zamkowej, która w tym okresie zyskała stożkowy dach pokryty ciemnym grafitowym łupkiem, a w 1587 roku zamek wzbogacił się o niezwykły ogród, nad którego powstaniem pracował Francisco de Morar. Pod koniec wieku XVI, po ukończeniu prac budowlanych wielkiego kompleksu pałacowego Escorial Filip II stracił sentyment do Alcazar w Segowii i przeniósł się ze swoim dworem do Madrytu. Przez prawie dwa następne wieki w murach Alcazar mieściło się więzienie państwowe, a w roku 1762 z inicjatywy króla Karola III w zamku została otwarta Królewska Szkoła Artylerii . Po stu latach, ze względu na uszkodzenia wielu pomieszczeń zamkowych jakie strawił wielki pożar, szkoła wojskowa opuściła zamek. Odbudowę zamku rozpoczęto w 1882 roku, a rekonstrukcja historycznych wnętrz możliwa była, do wiernego ich odtworzenia, dzięki wykorzystaniu rycin i zapisków hiszpańskiego malarza, grafika i ilustratora: Jose Maria Avrial-and-Flores, które stworzył on w pierwszej połowie XIX wieku.

Rekonstrukcję zamku Alcazar ukończono w 1896 roku, po czym młody król Alfonso XIII i jego matka, królowa Maria Krystyna Regentka Austrii tradycyjnie przekazali zamek pod zarząd wojska. Ministerstwo Wojny rozmieściło tu Korpus Artylerii, a kilka lat później na górnych piętrach zamku utworzono główne archiwum armii, które funkcjonuje tu do dnia dzisiejszego. Od 1931 roku zabytkowy zamek Alcazar w Segowii posiada status pomnika historii, a po drugiej wojnie światowej powstała specjalną organizacja , która objęła go swoim patronatem .W tym to okresie, zamek Alcazar został otwarty dla publiczności, a część jego pomieszczeń stanowi muzeum.