Korzystając z naszej witryny, wyrażasz zgodę na korzystanie z plików cookie. Używamy ich w celu poprawy jakości z tej strony, specjalnie dla Ciebie, pomagają nam zrozumieć Twoje potrzeby (pomagają nam zbierać statystyki), pomóc naszym partnerom dostarczyć odpowiednią zawartość wyświetlaną na naszej stronie internetowej. Aby dowiedzieć się więcej na temat plików cookie kliknij tutaj .

cookies
noimage

Twierdza Gonio

W przytulnym i cichym kurorcie Gonio mieści się jedna z najstarszych gruzińskich twierdz, gospodarzami której byli władcy najpotężniejszych imperiów różnych epok. Rzymianie, Bizantyńczycy, Genueńczycy, Osmanowie, wszyscy oni pozostawili po sobie ślad w historii twierdzy, która mimo, iż nie brała udziału w znaczących bitwach, to jednak przez długi czas stanowiła ważny pod względem strategicznym punkt obronny wybrzeży Morza Czarnego. Mało tego, wiekowe kamienie murów fortecy są w stanie pamiętać te odległe czasy, w których to po ziemiach Kolchidy stąpali Argonauci - uczestnicy wyprawy po mityczne „złote runo”.

Historia Fortecy Gonio

Zamierzchła historia Fortecy Gonio sięga czasów, kiedy to na ziemiach błogosławionej Adżarii istniało Cesarstwo Kolchidzkie. Jednym z miast Kolchidy, która ze względu na antyczny mit o Argonautach znana jest nawet tym, którzy nie orientują się w historii, było miasto-fort Apsar (Apsaros). Odnośnie tej historycznej cytadeli, nazwanej na cześć kolchidzkiego królewicza Apsyrtosa zamordowanego podczas ucieczki Argonautów, zachowały się wzmianki nie tylko w mitach, ale także i w notatkach polityka i pisarza Pliniusza Młodszego. Rzecz w tym, iż w 1 wieku p.n.e. Kolchida po kilkuwiekowej zależności od Persów i Pontu została podporządkowana Imperium Rzymskiemu, po czym twierdza Gonio stała się jedną z forpoczt wschodnich granic imperium. Cytadela ta posiadała lokalizację równinną, lecz nie ujmowało to wcale jej potędze. Ciągnące się mury i mnóstwo baszt stanowiło pewne zabezpieczenie nie tylko wybrzeża czarnomorskiego, аle także ujść rzecznych do morza z wewnętrznych terenów rzymskiej prowincji Lazyka (po upadku Kolchidy tak zaczęto nazywać to terytorium). (więcej)

Co można zobaczyć?

W drugiej połowie 20 wieku, kiedy to zniszczony już budynek twierdzy ostatecznie utracił swe początkowe przeznaczenie, zainteresowanie społeczeństwa tą pradawną cytadelą rozbudzili archeologowie. Unikatowe artefakty odnalezione w trakcie wykopalisk w latach 1960-70 pozwoliły traktować Twierdzę Gonio jako jedną z najstarszych budowli Gruzji. W roku 1961 ekspedycja archeologiczna odkryła fundament byłego hipodromu, który obecnie okazał się być oddzielony od terytorium twierdzy trasą Batumi-Sarpi. W 1974 roku pod murami cytadeli znaleziono pokaźny skarb, zawierający przedmioty datowane na 2-5 wiek n.e., po czym Forteca Gonio przestała być własnością resortu wojskowego i została całkowicie udostępniona do badań archeologiczno-historycznych. W 1994 roku na bazie twierdzy powstało muzeum-rezerwat, ekspozycje którego zachwycają obecnie różnorakimi znaleziskami odkrytymi przez miejscowych archeologów.

W 2015 roku kolejne badania archeologiczne pozwoliły na odkrycie wielu przedmiotów pochodzących z okresu rzymskiego: szklane naczynia, monety, mozaiki, którymi Rzymianie zdobili termy w 1-2 wieku n.e. Na przestrzeni długiego okresu swego istnienia Forteca Gonio wielokrotnie poddawana była przebudowom, dlatego też w konstrukcji murów obronnych dostrzec można kilka warstw architektonicznych pochodzących z różnych epok. Nierzadko ściany w różnych częściach twierdzy różnią się pod względem grubości, а najbardziej masywną i najstarszą częścią jest dolna jej część, zbudowana z ogromnych głazów. Mury obronne ufortyfikowane są basztami i przeważnie osiągają do 5 metrów wysokości, zaś same baszty narożne wznoszą się nad murem dodatkowo jeszcze na wysokość 2 metrów. W okresie Turków Osmańskich w trakcie rekonstrukcji budowli zburzeniu uległo kilka wiekowych baszt, w wyniku czego obecnie twierdza liczy ich tylko 18. Nie zachowały się również i wszystkie bramy wejściowe fortecy, do której niegdyś można było dostać się ze wszystkich czterech stron. Obecnie istnieje tylko jedno wejście znajdujące się w zachodniej części muru obronnego.

Obok ruin rzymskich łaźni dostrzec można pozostałości ceramicznego rzymskiego wodociągu, który sumiennie pełnił swe funkcje jeszcze przez wiele wieków po zmierzchu Cesarstwa Rzymskiego. Nie tak dawno na terytorium twierdzy Gonio została otwarta nowa ekspozycja przedstawiająca narzędzia oblężnicze minionych epok: katapulty, onagry, balisty i wiele innych. W centralnej części dziedzińca zamkowego zobaczyć można pozostałości rzymskiego pretorium, w niedalekiej odległości od którego znajduje się kolejna niebanalna atrakcja Fortecy Gonio: przypuszczalna mogiła apostoła Mateusza. Według legend to właśnie do Apsaros udał się tenże apostoł po ukrzyżowaniu Jezusa Chrystusa, gdzie nauczał do momentu swej śmierci a pochowany został właśnie gdzieś na terytorium twierdzy.

Fortecę Gonio można zwiedzać:

codziennie – od godziny 10:00 dо 18:00, oprócz poniedziałku