Korzystając z naszej witryny, wyrażasz zgodę na korzystanie z plików cookie. Używamy ich w celu poprawy jakości z tej strony, specjalnie dla Ciebie, pomagają nam zrozumieć Twoje potrzeby (pomagają nam zbierać statystyki), pomóc naszym partnerom dostarczyć odpowiednią zawartość wyświetlaną na naszej stronie internetowej. Aby dowiedzieć się więcej na temat plików cookie kliknij tutaj .

cookies
noimage

Twierdza Rabat (Achalcichska twierdza)

Dawne miasto i twierdza Achalciche już dawno żyje w spokoju, ale o burzliwej przeszłości miasta nie sposób nie wspomnieć spoglądając na potężną achalcichską twierdzę, która przez wiele stuleci była majątkiem rodowym wpływowych feudałów Dżakeli. Swego największego rozkwitu ten zamek doznał w okresie osmańskiego panowania, gdy to znacząca przygraniczna twierdza zwana była Rabat. W naszych czasach Rabat odrodził się po wielkiej rekonstrukcji, która zamieniła podupadły zamek w jedne z największych centrów kultury i turystyki w Gruzji.

Historia twierdzy Rabat

Poprzednikiem twierdzy Rabat jest twierdza Łomsia, założona w granicach dzisiejszego miasta Achalciche w IX wieku przez Guarama Mampali, młodszego syna Aszota I, założyciela księstwa Tao-Kłardżetskiego. W końcu IX wieku Łomsia stała się majątkiem rodowym gruzińskich książąt Dżakeli z domu Czorczaneli, wielce szlachetnych i potężnych feudałów, ciągle konkurujących z dynastią Bagrationi. W epoce rządów królowej Tamary przy końcu XII wieku ród Dżakeli kolejny raz wszedł z rywalizację z rządzącą dynastią królewską , stając sie doradcami byłego męża królowej, księcia Jurija (Georgija) Andrejewicza, który pragnął siłą przywrócić sobie gruziński tron. Gdy bunt został zdławiony, na rozkaz królowej Tamary wszystkie włości wpadłego w niełaskę rodu Dżakeli zostały przekazane drugiej gałęzi domu Czorczaneli, której przedstawiciele stworzyli nową dynastię Dżakeli i z czasem stali się jednym z najbardziej wpływowych rodów południowej Gruzji. Ich wysiłkami Łomsia zamieniła się w prawdziwe miasto z nowym imieniem Achal-ciche (Nowy Zamek), oprócz samej twierdzy posiadające poważny system miejskich umocnień – wysokie mury, ochraniane wrota, baszty strażnicze. (więcej)

Zamek dziś

Przez wiele dziesięcioleci twierdza w Achalciche była mało znanym zabytkiem, którego teren zarósł wysoką trawą i interesowała jedynie może amatorskich archeologów. Poważna rekonstrukcja przeprowadzona z inicjatywy rządu gruzińskiego w latach 2011-12 przyniosła zamkowi Rabat ogromną sławę, czemu pomogło nagłośnienie w prasie i w telewizji. Spowodowane to zostało tym, że rekonstrukcja, kosztująca gruzińskie państwo 20 milionów dolarów, zamieniła twierdzę w jaskrawy, spektakularny i fotogeniczny obiekt turystyczny, całkowicie jednak pozbawiony historycznej autentyczności. Tym niemniej ta nowoczesna rekonstrukcja, przy wszystkich jej sprzecznościach, nie tylko podniosła z popiołów twierdze achalcichską, ale i obroniła ją od całkowitego zniknięcia w mrokach historii.

Ogromny kompleks rekonstruowanej twierdzy Rabat mieści się na 7 hektarach i terytorialnie podzielony jest na dwie części: Dolny i Górny Zamek. Dolny Zamek można zwiedzać bezpłatnie, ponieważ nie ma tutaj jakichkolwiek historycznych budynków, za to znajduje się to wszystko, co przydać się może współczesnemu turyście: restauracja, hotel, amfiteatralna scena, bar-kawiarnia, sklep z pamiątkami, sklep z winami, całodobowy Pałac Ślubów, niewielki lecz zadbany sad. Wejście na teren Górnego Zamku jest płatne, ale tutaj mianowicie znajdują się te nieliczne budowle historyczne, które zachowały się z minionych wieków. W najwyższym punkcie Górnego Zamku znajduje się masywny zamek Dżakeli czy też Cytadela, z której wieży można spojrzeć nie tylko na całą twierdzę, ale i na miasto z okolicami. W budynku Cytadeli znajduje się niewielka wystawa etnograficzna, zaś w budynku muzeum regionalnego Samcche-Dżawacheti, znajdującego się również na terenie Górnego Zamku, zobaczyć można obszerniejsze ekspozycje o tematyce historycznej i archeologicznej.

Nieopodal wejścia do Górnego Zamku znajduje się najdawniejszy budynek całego zespołu, kościół z dzwonnicą. Dokładna data jego powstania nie jest znana, wiadomo jednak, że istniał on jeszcze przed opanowaniem twierdzy przez Turków. Na dawnych ścianach świątyni można zobaczyć nie tylko interesujące rzeźby, ale i ślady burzliwej historii: dziury po kulach, pozostałe od dawnych walk. Nie sposób nie zauważyć także i budynku meczetu Achmedije, który w trakcie rekonstrukcji uzyskał złotą kopułę. W okresie panowania osmańskiego był to główny meczet miasta, lecz po zdobyciu Achalciche przez wojska rosyjskie w 1828 roku budynek zamieniony został w prawosławny Sobór Uspieński (Wniebowzięcia NMP). Współcześnie wraz z meczetem Achmedije odrestaurowano minaret i medresę. Wielkim zainteresowaniem turystów cieszy się Biała Altanka z pięknymi ażurowymi przegródkami i fontanną chłodnej wody. Romantycznie nastraja zwiedzających inne jeszcze miejsce w Górnym Zamku: nazywane Mauretańską Galerią i podwórzem Haremu. Ta budowla w postaci delikatnej kolumnady ze sklepieniami powstało w trakcie rekonstrukcji twierdzy, a stąd nie posiada żadnej historycznej wartości, tym niemniej jednak przyciąga uwagę tych, którzy chcieliby na pamiątkę zrobić sobie efektowne fotografie.

Twierdza Achalciche otwarta jest dla zwiedzania:

Dolny Zamek – całodobowo
Górny Zamek – od 10 do 19 prócz poniedziałku.