Korzystając z naszej witryny, wyrażasz zgodę na korzystanie z plików cookie. Używamy ich w celu poprawy jakości z tej strony, specjalnie dla Ciebie, pomagają nam zrozumieć Twoje potrzeby (pomagają nam zbierać statystyki), pomóc naszym partnerom dostarczyć odpowiednią zawartość wyświetlaną na naszej stronie internetowej. Aby dowiedzieć się więcej na temat plików cookie kliknij tutaj .

cookies
noimage

Zamek Frýdlant

W XIII wieku właścicielami Frydlantu byli Ronovicowie. Pierwsza pisemna wzmianka o Frydlancie pochodzi z 1278 roku, kiedy Przemysł Otokar II odebrał dobra Ronovicom i sprzedał je Rulkovi z Bibrsztejna za 800 grzywien srebra. Ród Biberstejnów miał tu siedzibę przez prawie trzysta lat i w tym czasie budowlę z rozmachem rozszerzono i ufortyfikowano.

W XIV wieku do kompleksu architektonicznego, w którego skład w tym czasie wchodziły Wysoka Wieża oraz podłużny pałac, zostały dołączone dalsze budowle. Przez następne dwieście lat architektura pałacowa przeszła przez dalsze przebudowy, podczas których rozbudowywano i wzmacniano system fortyfikacyjny. Przebudowy w pierwszej połowie XVI wieku zawierały w sobie juz ślady renesansu.

Wzrastające wymagania w stosunku do siedzib szlacheckich doprowadziły pod koniec XVI wieku do dalszych prac na zamku, który przebudowano na renesansową siedzibę pałacową. Na przełomie XVI i XVII wieku uzyskał Frydlant nowe oblicze, kiedy Katarzyna z Redernu kazała na podgrodziu wybudować kaplicę i nowy renesansowy pałac.

Prace budowlane Frydlantu były kontynuowane w drugiej połowie XVIII wieku za czasów pierwszych Clam-Gallasow i związane były z budową muzeum zamkowego. Działania te nabrały tempa zwłaszcza w latach 60-tych XIX wieku.

Od końca XVIII wieku dochodziło do stopniowego przesuwania pomieszczeń mieszkalnych z zamku do dolnego pałacu renesansowego. Pomieszczenia zamkowe zdobiono stiukami i malowidłami w duchu historycznego klasycyzmu oraz stopniowo gromadzono w nich cenne dzieła sztuki i kolekcje dzieł historycznych. W roku 1801 zbiory te udostępniono zwiedzającym, a Frydlant stal się w ten sposób pierwszym zabytkiem zamkowym w Europie Środkowej, otwartym dla szerokiej publiczności. Zwiedzających przyciągała zwłaszcza galeria portretów Gallasów i Clam-Gallasów oraz postać Albrechta z Valdstsztejnu.

Zbiory stopniowo zapełniły nieomal wszystkie pomieszczenia Zamku, i po roku 1945 ekspozycja się jeszcze rozrosła o pomieszczenia pałacu renesansowego, a w latach 60-tych o tzw. skrzydło kasztelańskie. Aktualnie na trasie zwiedzania obiektu znajduję się 65 sal udostępnionych turystom, którzy na tę wycieczkę w towarzystwie przewodnika potrzebują około dwóch godzin.

Materiał udostępniony przez: Karkonoska Agencja Rozwoju Regionalnego S.A . Przygotowany w ramach projektu "Zamki i pałace Polsko-Czeskego pogranicza" - Projekt współfinansowany ze środków Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego w ramach Programu INTERREG III A Czechy - Polska