Korzystając z naszej witryny, wyrażasz zgodę na korzystanie z plików cookie. Używamy ich w celu poprawy jakości z tej strony, specjalnie dla Ciebie, pomagają nam zrozumieć Twoje potrzeby (pomagają nam zbierać statystyki), pomóc naszym partnerom dostarczyć odpowiednią zawartość wyświetlaną na naszej stronie internetowej. Aby dowiedzieć się więcej na temat plików cookie kliknij tutaj .

cookies
noimage

Historia Twierdzy Guia

Kompleks obiektów obronnych w Makau powstał dzięki Portugalczykom na początku 17 wieku, kiedy to konieczne było odpieranie ataków Holendrów próbujących zapanować nad tą jakże ważną handlową faktorią. Portugalczycy na ten moment już od kilku dziesięcioleci wypłacali chińskim władzom coroczną dzierżawę w zamian za możliwość posiadania stałej osady w Makau i nie mieli zamiaru odstępować Holendrom swych posiadłości nad Morzem Południowochińskim, gdzie zbiegały się korzystne szlaki handlowe pomiędzy Chinami, Europą i Japonią. Po utworzeniu w roku 1604 holenderskiej Kompanii Wschodnioindyjskiej Makau przeszło kilka nieudanych ataków ze strony Holendrów, co też i było poważnym powodem ku temu, by wszcząć budowę obiektów fortyfikacyjnych. Miejskie wyżyny – wzgórze São Paulo i wzgórze Guia – stały się miejscem rozmieszczenia dwóch twierdz, znanych obecnie jako Twierdza Monte i Twierdza Guia.

W czerwcu 1622 roku fortyfikacyjne obiekty Makau odegrały ważną rolę w obronie miasta, kiedy to holenderskie siły pod dowództwem kapitana Kornelisa Reyerszoona na kilku statkach podjęły próbę zdobycia miasta. Na pomoc licznemu portugalskiemu garnizonowi pospieszyli jezuici, dominikanie, а także afrykańscy niewolnicy. Zaciekły opór, stawiony Holendrom w trakcie bitwy pod Makau, zaowocował: trzeciego dnia holenderski desant, ponosząc dotkliwe straty, zmuszony był ustąpić i wrócić na statki. Mimo, że była to ostatnia próba zdobycia Makau przez Holendrów, to twierdze Guia i Monte jeszcze przez wiele lat gotowe były odpierać wrogie ataki. Twierdza Monte wkrótce zaczęła pełnić funkcje rezydencji gubernatorów Makau, zaś Twierdza Guia, rozbudowana i przebudowana (tym razem z granitu) w latach 1637-38, pozostawała obiektem obronnym oraz miejscem rozmieszczenia garnizonu do blisko odejścia Portugalczyków z Makau w 1975 roku.

Wysokościowe umiejscowienie Twierdzy Guia pozwalało na obserwację portu oraz śledzenie nie tylko zbliżających się statków, ale i tajfunów, które od zawsze stanowiły znaczne zagrożenie dla danego regionu. Twierdza posiadała taras obserwacyjny z wieżą, koszary oraz prochownie. Wstęp do tegoż wojskowego obiektu dla osób postronnych był zabroniony i tylko co roku 5 sierpnia zamkowe bramy rozwierały się, by tym samym dać mieszkańcom miasta możliwość zwiedzenia Kaplicy Matki Bożej Guia, wzniesionej na terytorium twierdzy w 1622 roku. W roku 1808, kiedy to Europa została wciągnięta w wir wojen na Półwyspie Iberyjskim, za zamkowymi murami mieścili się brytyjscy żołnierze, ponieważ kontradmirał William O'Bryen Drury okupował Makau pod pretekstem obrony miasta przed najazdem Francuzów. Po upływie kilku miesięcy Brytyjczycy zmuszeni byli opuścić miasto z tego powodu, iż, pod miejskimi murami zaczęły gromadzić się coraz to nowe tysiące żołnierzy armii chińskiej.

W 1865 roku w twierdzy z rozkazu gubernatora Coelho do Amarala powstał latarnia morska, która stała się pierwszą latarnią typu europejskiego w Azji Wschodniej. Ogromne zniszczenia Maku poniosło w wyniku tajfunu, który nawiedził miasto we wrześniu 1874 roku, kiedy to wśród ofiar znalazła się również i wspomniana latarnia. Latem 1910 roku odbudowana latarnia ponownie zaczęła pełnić swą służbę, która zresztą trwa do dziś. Po wydarzeniach roku 1974, które zapisały się na kartach historii jako rewolucja goździków, Portugalia rozpoczęła proces oswabadzania swych niegdysiejszych kolonii. Po 1976 roku zdemilitaryzowana warownia została udostępniona do zwiedzania i wkrótce stała się popularną atrakcją turystyczną. W lipcu 2005 roku Twierdza Guia jako składowa część obiektu «Zabytkowe Centrum Makau» została wpisana na Listę Światowego Dziedzictwa UNESCO.