Korzystając z naszej witryny, wyrażasz zgodę na korzystanie z plików cookie. Używamy ich w celu poprawy jakości z tej strony, specjalnie dla Ciebie, pomagają nam zrozumieć Twoje potrzeby (pomagają nam zbierać statystyki), pomóc naszym partnerom dostarczyć odpowiednią zawartość wyświetlaną na naszej stronie internetowej. Aby dowiedzieć się więcej na temat plików cookie kliknij tutaj .

cookies
noimage

Zamek w Mirze

Okazały i nieprzystępny średniowieczny zamek, umiejscowiony w niedużym miasteczku o nazwie Mir, zaliczny jest do najpopularniejszych atrakcji turystycznych znajdujących się na terenie Białorusi. Historyczno-kulturową wartość twierdzy w Mirze, dumne mury której stanowią odzwierciedlenie historii kilku możnych rodów, potwierdza pozycja tegoż wspaniałego zamkowego kompleksu na liście światowego dziedzictwa UNESCO. Ten monumentalny zamek w rożnych momentach swego istnienia niejednokrotnie stanowił ważny element dekoracyjny podczas nagrywania filmów o tematyce historycznej, z których pierwszy został nakręcony przez reżysera Ryszarda Ordynskiego jeszcze w 1928 roku. Obecnie zamkowy kompleks «Mir» serdecznie otwiera swe bramy dla turystów przyjeżdżających tu z różnych stron świata, którzy mają tu możliwość podziwiania licznych ekspozycji wystawionych w znajdującym się za murami twierdzy muzeum. Ci zaś, którzy chcą głębiej wniknąć w atmosferę epoki feudalnej, mogą skorzystać ze znajdującego się tu hotelu, dysponującego 15 luksusowymi apartamentami i komfortowymi pokojami.

Historia Zamku w Mirze

Wzmianka na temat osady Mir, w której nad brzegiem rzeczki Miranki na początku 16 wieku rozpoczęła się budowa zamku, w pisemnych źródłach historycznych pojawia się już znacznie wcześniej. W 1395 roku Mir wraz z równie małą osadą Lidą został zdobyty przez rycerzy krzyżackich, którzy pozostawili po sobie tylko zniszczenia i pustkę. W 1434 roku Mir został podarowany przez księcia litewskiego Zygmunta Kiejstutowicza staroście brzeskiemu i nadwornemu marszałkowi, bojarowi Siemko Giedygołdowiczowi. Jego przybrana córka Anna przekazała później prawo do władania Mirem żonie starosty, Milochnie, po śmierci której w 1495 roku posiadłość przeszła w ręce księcia Jerzego Iwanowicza Ilinicza. To właśnie on stał się założycielem pierwszego kamiennego zamku, budowa którego rozpoczęła się w Mirze w 1506 roku, w miejscu dawnego zajazdu pańskiego. (więcej)

Co można zobaczyć?

Gruntowne renowacje przeprowadzone w zamkowym kompleksie w ostatnich dziesięcioleciach, dają współczesnym turystom możliwość oglądania dziś Zamku w Mirze w stanie, w jakim znajdował się on w epoce swego największego rozkwitu. Znajomość z twierdzą rozpoczyna się od głównej baszty – Wjazdowej, nader szykownej za sprawą i ornamentów i wnęk dekoracyjnych. 25-metrowa baszta posiada sześć kondygnacji. Przez pierwszą aż na wylot przebiega jedyny przejazd do zamku, który ograniczony jest tylko ciężkimi dębowymi drzwiami. W przypadku zagrożenia, jeśli odźwierni nie zdążyliby zamknąć bram, to z drugiej kondygnacji momentalnie opuszczana była specjalna krata – brona, odcinająca drogę do zamku. W pomieszczeniu piwnicznym owej baszty znajdował się także loch, pilnie strzeżony przez strażników.

Z budowli 16 wieku najlepiej zachowała się Południowo-zachodnia baszta, na podstawie wewnętrznego planu której można oceniać i pozostałe narożne baszty. Na pierwszej jej kondygnacji powstały strzelnice przeznaczone dla armat, które w czasie walki były w stanie osłaniać swym ogniem bramy zamku, zachodni i południowy mur oraz strzelać wprost w przeciwnika. Na górnych kondygnacjach można oglądać strzelnice przeznaczone już nie tylko dla armat, ale również do strzelania z lżejszej broni. Na samym szczycie wieży zachwały się gdzieniegdzie otwory w murze, przez które od góry wylewano na wroga wrzątek lub wrząca smołę. Obecnie w Południowo-zachodniej baszcie znajdują się różnorakie ekspozycje oraz odbywają się tam zajęcia muzealne dla dzieci.

Zachwycające ekspozycje rozmieszczone są w salach Północnego Bloku pałacu, w którym zwiedzić można Salę Portretową Radziwiłłów, Jadalnię (główne uroczyste pomieszczenie w zamku w 16-17 wieku), Salę Myśliwską, Kuchnię w piwnicy oraz towarzyszące jej pomieszczenia – Spiżarnię i Piwnicę na wino. Na drugiej kondygnacji pałacu znajdują się wystawy poświęcone kilku właścicielom Zamku w Mirze, а także pomieszczenia ostatnich jego gospodarzy, książąt Światopełk‑Mirskich: Salon, Biblioteka oraz Gabinet księcia Michała.

Zamek w Mirze można zwiedzać:

codziennie od godziny 10:00 do 18:00;
od 1 maja do 31 sierpnia w piątki, soboty i niedziele czas pracy wydłużony jest do godziny 19:00.
 
tekst Nelya Terehova