Korzystając z naszej witryny, wyrażasz zgodę na korzystanie z plików cookie. Używamy ich w celu poprawy jakości z tej strony, specjalnie dla Ciebie, pomagają nam zrozumieć Twoje potrzeby (pomagają nam zbierać statystyki), pomóc naszym partnerom dostarczyć odpowiednią zawartość wyświetlaną na naszej stronie internetowej. Aby dowiedzieć się więcej na temat plików cookie kliknij tutaj .

cookies
noimage

Zamek Ramana

W Ramanie, jednej z najstarszych osad Półwyspu Apszerońskiego, znajduje się wieża-twierdza, która wiele wieków temu była częścią obronnego systemu warowni, skupionych w pobliżu stolicy Szachów Szyrwanu. Ta niewielka, zbudowana z jasnego kamienia budowla pozostała co prawda na uboczu od wszelkich znacznych bitw i nie gościła w swych murach żadnych słynnych władców, ale dzięki temu bardzo dobrze zachowała się i może dziś być uważana za wspaniały wzorzec szyrwańsko-apszerońskich tradycji architektonicznych.

Historia Wieży Ramana

Półwysep Apszeroński zaludniał się już od zamierzchłych czasów, przez co Ramana na równi z innymi osadami Bakijskiej Aglomeracji może poszczycić się wielowieczną historią. Według niektórych historyków, nazwa Ramana mogła powstać od słowa «romański» i poniekąd wskazywać na to, że osada pod koniec 1 wieku naszej ery została utworzona przez Rzymian – żołnierzy XII Legio Fulminata. W okresie tym legion rzeczywiście znajdował się na Kaukazie, dokąd przybył z rozkazu cesarza Wespazjana w celu okazania wsparcia sojusznikom – Królestwu Iberii i Albanii Kaukaskiej. Zresztą, żadnych materialnych świadectw na temat istnienia w Ramanie rzymskich fortyfikacji póki co nie odnaleziono, dlatego też oficjalna historia wieży rozpoczyna swój bieg w epoce panowania dynastii Szachów Szyrwanu. (więcej w sekcji historia)

Co można zobaczyć?

Niewielka, acz dobrze zachowana Wieża Ramana dominuje nad osadą i pozwala ze swej wysokości spojrzeć na pobliskie, rozciągające się po obrzeżach Baku okolice. Można tu naocznie zobaczyć stare platformy wiertnicze i niezwykle barwne, technogenne pejzaże, doskonale obrazujące na jaką skalę przez wiele wieków z rzędu wydobywano «czarne złoto» – ropę naftową. Podczas zwiedzania wieży-twierdzy należy wziąć pod uwagę to, iż nie jest ona obiektem muzealnym w tradycyjnym tego słowa znaczeniu. Dlatego też, jeśli wejście na terytorium twierdzy będzie zamknięte, należy po prostu poszukać mieszkającego obok stróża, który za symboliczną opłatę otworzy zamkowe drzwi. Jedyne wejście na terytorium dziedzińca wykonane jest w postaci łukowej bramy i umiejscowione w zachodniej ścianie. Na terytorium twierdzy znajdowała się studnia, lecz na przestrzeni wielu lat zapomnienia zdążyła ulec zaśmieceniu i wyschnięciu.

Główna zamkowa budowla – prostokątna czterokondygnacyjna wieża – znajduje się nie w centrum, а w północno-zachodniej części dziedzińca. W rogach wieży znajdują się wystające półwieżyczki, а górne części baszty i muru obronnego wyposażone są w machikuły, które w pewnym stopniu posiadają charakter dekoracyjny. Drzwi do wieży nie są zwrócone w stronę głównej części zamkowego dziedzińca, а skryte od tej strony, gdzie pomiędzy wieżą a murami znajduje się wąskie przejście. Wykonano to tak, prawdopodobnie, dlatego, aby utrudnić potencjalnemu wrogowi dostęp do wejścia. Na pierwszej kondygnacji drzwi są jedynym otworem, zaś pozostałe trzy wyposażone są w szczeliny, przypominające ambrazury. Ich wąskość i specyficzne rozszerzenie od, nie zewnętrznej a wewnętrznej strony, pozwalają wnioskować, iż otwory te służyły tylko do wentylacji i oświetlania wieży.

Wieżę Ramana można zwiedzać:

codziennie. Nie ma ustalonych określonych godzin pracy.