Korzystając z naszej witryny, wyrażasz zgodę na korzystanie z plików cookie. Używamy ich w celu poprawy jakości z tej strony, specjalnie dla Ciebie, pomagają nam zrozumieć Twoje potrzeby (pomagają nam zbierać statystyki), pomóc naszym partnerom dostarczyć odpowiednią zawartość wyświetlaną na naszej stronie internetowej. Aby dowiedzieć się więcej na temat plików cookie kliknij tutaj .

cookies
noimage

Upnor Zamek

Zamek w Upnor to fort artyleryjski z okresu Elżbietańskiego. Jest położony w cichej okolicy we wsi Upnor, która leży nad rzeką, w obrębie Rady Medway w południowo-wschodniej Anglii. Z zamku rozpościera się malowniczy widok na rzekę Medway. Za nim znajdują się zalesione wzgórza, a trzy mile dalej leży Rochester.

Historia zamku w Upnor

Budowę zamku w Upnor rozpoczęto w 1559 roku. Trwała ona pięć lat. Z uwagi na osłonięte położenie rzeki Medway nieopodal Londynu właśnie w tamtym miejscu w XVI wieku budowano i naprawiano okręty wojenne oraz korzystano z przystani. Królowa Elżbieta I oraz jej Rada Królewska wydała rozkaz wzniesienia zamku w Upnor. Po wybudowaniu stoczni marynarki wojennej w Chatham doszła do wniosku, że przy ujściu rzeki potrzebny jest fort do obrony kotwicowiska i uzupełnienia luk w umocnieniach nadbrzeżnych. Fortyfikacje zaprojektował Sir Richard Lee, z kolei Humphrey Locke i Richard Watts nadzorowali teren. Do roku 1564 znajdowały się tam dwadzieścia trzy największe okręty floty.

W czasie angielskiej wojny domowej w 1642 roku zamek przekazano Parlamentowi, jednak później, podczas buntu rojalistów, właśnie oni przejęli go na krótko. Fort zwrócono Parlamentowi po wizycie generała Fairfaxa. Obronność zamku została poddana próbie później – w 1667 roku, podczas drugiej wojny angielsko-holenderskiej. (więcej)

Obecnie

Fort jest solidną, kamienną twierdzą. Z przodu znajduje się spiczasty bastion nad rzeką. W latach 1599-1600 zamek w Upnor został rozbudowany – wzniesiono mur od strony lądu. Wybudowano wielką kordegardę oraz dwie wieże w północnej i południowej części pierwotnej twierdzy. Na rzece umieszczono drewnianą palisadę, zwiększono wysokość bastionu przy wodzie; w celu zapewnienia dodatkowej ochrony wykopano szeroki rów o głębokości 18 i szerokości 32 stóp.

Każda z trzech wieży ma na różnych piętrach otwory strzelnicze na broń. Za pomocą otworów strzelniczych na parterze wieże mogły kierować ogień flankowy wzdłuż muru. Główna platforma artylerii została wybudowana na planie trójkąta. Jako że znajdowała się nad brzegiem rzeki, nazwano ją „wodnym bastionem”. Kąty wodnego bastionu pozwalały działom ostrzeliwać statki płynące w górę rzeki.

W 1601 roku wybudowano palisadę, aby zapobiec niespodziewanym atakom wojsk, które mogłyby nadejść od plaży. Twierdza była centralną częścią zamku. Od strony rzeki miała trzy piętra, a dwa od strony lądu z uwagi na ostre wzniesienie terenu. Żołnierzy rozkwaterowano na parterze. Tylna połowa drugiego piętra była zadaszona i wykorzystywana jako magazyn amunicji, natomiast przednia połowa miała otwory strzelnicze na broń umożliwiające prowadzenie ostrzału nad rzeką. Dwa działa zainstalowano wzdłuż odcinka muru między twierdzą a północną wieżą, a trzecie między twierdzą i wieżą południową.

Kordegarda została przebudowana w XVII wieku. Widać to po zmianie wiązania w połowie wysokości muru. Gdy fort przestał służyć jako magazyn artyleryjski, trzeba było przebudować istniejące budynki. Przebudowa obejmowała usunięcie platform dział, zwiększenie wysokości północnej i południowej wieży oraz inne modyfikacje najważniejszych budynków. Wyjątkowo intrygującym elementem w tamtych czasach były spiralne schody wewnątrz twierdzy. Wewnątrz klatki schodowej znajdowała się winda. Schody wykorzystywano do szybkiego transportowania amunicji z góry i na dół.

Czymś, co warto zobaczyć w czasie zwiedzania zamku, jest ciekawe graffiti wykonane mniej więcej w 1700 roku, a odkryte w 1949. Przedstawia statek z rozwiniętymi żaglami. To dzieło sztuki można obejrzeć w wyższej komnacie kordegardy.

W 1946 roku rów został zasypany, a latryna w południowej części kordegardy usunięta. Jakiś czas wcześniej główne wejście do bloku głównego zasypano kamieniami i kredą, by podtrzymać strop nad nim, ponieważ koniec muru został zniszczony. Podczas pierwszej wojny światowej utworzono nowe wejście nieco na północ oraz wiele otworów do prowadzenia ostrzału na parterze i pierwszym piętrze. W 1949 roku odblokowano oryginalne wejście. W 1951 po wschodniej stronie kordegardy do otworów dodano balustrady. Ściany budynków w koszarach na dziedzińcu zostały odsłonięte, a kominek w Sali Strażniczej na parterze północnej wieży odblokowany. Założono instalację elektryczną w północnej i południowej wieży.

Teraz zamek w Upnor jest w doskonałym stanie. Pobliskie tereny są bardzo dobrze utrzymane. Okolica jest wspaniała, z pięknymi widokami na rzekę w stronę Chatham i dokami Królewskiej Marynarki Wojennej. W wyniku modyfikacji, które wprowadzono, kiedy zamek zmieniono na magazyn, nie ma wstępu na dach północnej i południowej wieży, jak również na dach twierdzy. Nie ma też drewnianego pasażu wokół muru, ale oprócz tych rzeczy, zamek w większości jest w takim samym stanie, w jakim był podczas holenderskiego ataku w 1667 roku.

Bezpłatny parking dla zwiedzających znajduje się zaledwie 100 jardów od głównego wejścia. Po przekroczeniu bramy po lewej stronie znajdziemy recepcję i sklep, za którymi można zwiedzić koszary. Dostępne są również przewodniki audio, chociaż podczas wędrówki po forcie zobaczymy tablice informacyjne. Dzieci mogą przebrać się w średniowieczne stroje i inne ubiory w specjalnie przygotowanym miejscu. Zamek posiada uprawnienia do organizowania ceremonii ślubnych z udziałem 80 gości.

Godziny Otwarcia

od 1 kwietnia do 30 września: 10.00 – 18.00
od 1 października do 31 listopada: 10.00 – 16.00
od 1 listopada do 24 marca: nieczynne