Korzystając z naszej witryny, wyrażasz zgodę na korzystanie z plików cookie. Używamy ich w celu poprawy jakości z tej strony, specjalnie dla Ciebie, pomagają nam zrozumieć Twoje potrzeby (pomagają nam zbierać statystyki), pomóc naszym partnerom dostarczyć odpowiednią zawartość wyświetlaną na naszej stronie internetowej. Aby dowiedzieć się więcej na temat plików cookie kliknij tutaj .

cookies
noimage

Historia zamku w Arundel

Historia Zamku Arundel

Ten wspaniały Zamek, usytuowany w niesamowitym miejscu z widokiem rozpościerającym się na rzekę Arun w West Sussex liczy sobie niemal 1000 lat; został zbudowany w końcu XI wieku przez Rogera de Montgomery, Hrabiego Arundel. Najstarszym elementem Zamku jest motte, sztuczny nasyp wysokości ponad 30 metrów, licząc od suchej fosy, zbudowany w 1068 roku: a następnie portal wzniesiony w 1070 roku. Król Henryk I (1068-1135) przekazał Zamek jako wiano swojej drugiej żonie, Adelizie z Louvain. Trzy lata po śmierci króla, poślubiła ona Williama d'Albini II, który ufortyfikował nasyp kamiennym murem. Król Henryk II (1133-89), który w znacznej mierze przyczynił się do wzniesienia najstarszej, kamiennej części Zamku, utwierdził w 1155 Williama d'Albini II jako hrabiego Arundel, przyznając mu wszelkie godności z Zamkiem Arundel.

Z wyjątkiem sporadycznych powrotów do Korony, Zamek Arundel był dziedziczony bezpośrednio od roku 1138 do czasów współczesnych poprzez linię żeńską od rodu d'Albini do rodu Fitzalan w XIII wieku, następnie od Fitzalan do rodziny Howard w XVI wieku, kiedy to pozostał siedzibą Księcia Norfolk oraz jego następców na ponad 850 lat. Od XV do XVII wieku, ród Howardów odgrywał zasadniczą rolę w historii Anglii, zaczynając od Wojny Dwóch Róż, poprzez okres panowania dynastii Tudorów, a kończąc na Wojnie Domowej. Najznamienitszymi przedstawicielami rodu Howard są drugi Książę Norfolk (1443-1524), zwycięzca z Flodden, Lord Howard z Effingham, który razem z Sir Francisem Drake odparli w 1588 hiszpańską Armadę, Hrabia Surrey, poeta oraz dworzanin Tudorów oraz trzeci Książę Norfolk (1473-1554), wuj Anne Boleyn oraz Catherine Howard, dwóch żon Króla Henryka VIII (1491-1547).

Rodzina Howardów doświadczała również okresów politycznie niebezpiecznych: Książę ‘Poeta’ został stracony w 1547 roku, trzeci Książę Norfolk unikną kary śmierci jedynie dlatego, iż Król Henryk VIII umarł noc przed egzekucją, a czwarty Książkę Norfolk (1536-72) został ścięty za spiskowanie z Marią I Stuart, królową Szkocji. Ród Howardów ma pośród swoich potomków dwóch kardynałów i świętego, Filipa Howarda, trzynastego Księcia Arundel (1557-95), który umarł za wiarę w londyńskiej Tower. Dla kontrastu, jego synowi zwanemu ‘Kolekcjonerem’ (Collector), czternastemu Księciu (1585-1646), zawdzięczamy, zgodnie z jego przydomkiem, wiele z bogactw, które można podziwiać do dzisiaj. Wszystkie ślady historii mogą być zauważone w Zamku, który mieści fascynującą kolekcję pięknych mebli, najstarsze pochodzą z XVI wieku, gobelinów, zegarów oraz portretów wykonanych przez Van Dycka, Gainsborough, Mytensa, Lawrencea, Reynoldsa, Canaletto oraz innych wielkich artystów. Na wystawie znajdują się również osobiste pamiątki Marii I Stuart, jak również kolekcja historycznych, religijnych i rodowych przedmiotów związanych z Książętami Norfolk.

Podczas Wojny Domowej (1642-45) Zamek został poważnie uszkodzony podczas dwóch oblężeń. Najpierw przez przejmujących kontrolę zwolenników króla, a następnie przez siły parlamentarne Cromwella dowodzone przez Williama Wallera. Do roku 1718 nie zostały wykonane żadne prace remontowe, dopiero Thomas, ósmy Książę Norfolk (1683-1732), przeprowadził pewne prace naprawcze. Charles Howard, jedenasty Książkę Norfolk (1746-1815), znany potomnym jako ‘Książę Pijak’ (Drunken Duke) oraz jako przyjaciel Księcia Regenta przeprowadzili dalsze prace nad odbudową Zamku.

Królowa Wiktoria (1819-1901) przybyła tutaj z Domu Osborne’ów razem ze swym małżonkiem, Księciem Albertem, na trzy dni w 1846 roku. Specjalnie na tę okazję zostały zrobione meble do sypialni oraz biblioteki, pracą nad ich stworzeniem zajął się wiodący londyński projektant mebli. Również na specjalne zlecenie trzynastego Księcia Norfolk, namalowany został przez Williama Fowlera w 1843 portret Królowej.

Aktualny stan budynku zawdzięcza wiele Henrykowi, piętnastemu Księciu Norfolk (1847-1917), za życia którego, w roku 1900, zakończony został projekt renowacji Zamku. Była to jedna z pierwszych posiadłości ziemskich wyposażonych w światło elektryczne, całkowity sprzęt ochrony przeciwpożarowej, windy dla służby oraz centralne ogrzewanie. Zamek był zaopatrywany w wodę grawitacyjnie, tak samo jak miasto. Założenie instalacji elektrycznej kosztowało £36,000, ale na pysznie rzeźbiony kominek w Salonie wydano jedynie £150!